Волга
| Рака | |
| Волга | |
 |
|
| Агульныя зьвесткі | |
| Краіны басэйну | Расея, Казахстан |
| Даўжыня | 3692 км |
| Месцазнаходжаньне | |
 |
|
Во́лга — рака ў эўрапейскай частцы Расеі, адна з найбуйнейшых рэк на Зямлі і самая вялікая ў Эўропе. Невялікая частка дэльты Волгі, па-за асноўным рэчышчам ракі, знаходзіцца на тэрыторыі Казахстану.
Паходжаньне назвы[рэдагаваць]
У антычных аўтараў першых стагодзьдзяў н. э. (Кляўдыюс Пталямэй і Аміян Марцэлін) Волга звалася Ра (ср. па-эрзянску: Рав). У сярэдневеччы вядомая пад назовам Ітыль (па-татарску: Ідэл, Idel). Па адной з вэрсіяў сучасны назоў Волга набыла па фіна-вугорскаму слову valkea, якое мела значэньне сьветлы, белы; па іншай — пайшла ад назову Булга, зьвязанаму з пражывалымі на яе берагах волскімі булгарамі.
Даўжыня 3530 км (да пабудовы вадасховішчаў 3690 км). Плошча басейна — 1360 тыс. км².
Геаграфічныя зьвесткі[рэдагаваць]
Волга бярэ пачатак на Валдайскім узвышшы (на вышыні 229 м), упадае ў Касьпійскае мора. Вусьце ляжыць на 28 м ніжэй за узровень мора. Агульнае падзеньне — 256 м. Волга — найбуйнейшая ў сьвеце рака ўнатраннага сьцёку, то бок не ўпадае ў сусьветны акіян.
Рачная сыстэма басэйну Волгі ўключае 151 тыс. вадацёкаў агульнай працягласьцю 574 тыс. км. Волга прыймае блізка 200 прытокаў. Левыя прытокі болей шматлікія і шматводныя за правыя. Пасьля Камышына значных прытокаў няма.
Басэйн Волгі займае блізка 1/3 Эўрапейскай тэрыторыі Расеі ды распрасьціраецца ад Валдайскага ды Сярэднерускага ўзвышшаў на захадзе да Уралу на ўсходзе. Волгу принята падзяляць на 3 часткі: верхняя Волга — ад вытоку да вусьця Акі, сярэдняя Волга — ад упадзеньня Акі да вусьця Камы ды ніжняя Волга — ад упадзеньня Камы да вусьця.
Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць]
Волга — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
 |
Гэта — накід артыкула па гідралёгіі. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
