Ніжагародзкая вобласьць
| Адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка | |
| Ніжагародзкая вобласьць Нижегородская область |
|
| Герб | Сьцяг |
| Агульныя зьвесткі | |
| Краіна | Расея |
| Статус | вобласьць |
| Уваходзіць у | Прыволскі фэдэральная акруга Волга-Вяцккі эканамічны раён |
| Адміністрацыйны цэнтар | Ніжні Ноўгарад |
| Дата ўтварэньня | 14 студзеня 1929 |
| Губэрнатар | Валер Шанцаў |
| Насельніцтва (2010) |
3 310 562[1] (10-е месца) |
| Шчыльнасьць | 43,2 чал./км² |
| Плошча | 76 624 км² (42-е месца) |
| Месцазнаходжаньне Ніжагародзкай вобласьці | |
| Мэдыя-зьвесткі | |
| Часавы пас | GMT +4 |
| Код аўтам. нумароў | 52, 152 |
Ні́жагародзкая во́бласьць (па-расейску: Нижегородская область) — вобласьць у эўрапейскай частцы Расеі. Адміністрацыйны цэнтар — места Ніжні Ноўгарад. Вобласьць уваходзіць у Прыволскую фэдэральную акругу, мяжуе з Кастрамской, Кіраўскай, Разанскай, Уладзімерскай і Іванаўскай абласьцямі й рэспублікамі Марый Эл, Чувашыя й Мардовія. Утворана як вобласьць РСФСР 14 студзеня 1929 году.
Зьмест |
Геаграфія[рэдагаваць]
Ніжагародзкая вобласьць выцягнута ў мэрыдыяльным кірунку, ейная працягласьць з поўначы на поўдзень складае каля 400 км, а з захаду на ўсход у найбольш шырокай паўднёвай частцы — каля 300 км. Асноўныя адрозненьні ў клімаце выяўляюцца па лініі поўнач-поўдзень, паміж лясным Заволжам і ўзьнёслым Правабярэжжам.
Карысныя выкапні[рэдагаваць]
Маюцца радовішчы торфу, фасфарытаў, жалезных руд. У басэйне ракі П’яна ёсьць буйное радовішча тытан-цырконіевых руд («чорныя пяскі»): Ітманаўская россып, агульныя запасы якой складаюць 67 млн м³, зь іх забалянсавыя — 4,9 млн м³, прагнозныя — 31,2 млн м³. Радовішча ўваходзіць у пяцёрку буйнейшых россыпных радовішчаў тытана й цырконія Расеі[2].
Гідраграфія[рэдагаваць]
Рачная сетка вобласьці густая й уключае звыш за 9000 рэкаў і ручаёў. Па ейнай тэрыторыі працякаюць найбуйнейшыя рэкі эўрапейскай часткі Расеі, як то Волга й ейны правы прыток Ака. У ніжагародзкім Заволжы працякаюць левыя прытокі Волгі — Ветлуга, Кержанец, Узола, Лінда. Яны нясуць свае воды сярод густых тайговых і зьмешаных лясоў.
Гісторыя[рэдагаваць]
Утворана як вобласьць РСФСР 14 студзеня 1929 году, да гэтага часу зьяўлялася Ніжагародзкай губэрняй.
Насельніцтва[рэдагаваць]
Насельніцтва вобласьці паводле вынікаў Усерасейскага перапісу насельніцтва 2010 году складае 3 310 562 чалавекі. Шчыльнасьць насельніцтва — 43,2 чал/км². Найбуйнейшай нацыянальнай групай ёсьць расейцы (93,9%), другой паводле велічыні ёсьць татары (1,3%).
Эканоміка[рэдагаваць]
Прамысловасьць[рэдагаваць]
Асноўныя галіны прамысловасьці ёсьць машынабудаваньне, пераробная чорная мэталюргія, лясная, цэлюлозна-папяровая, лёгкая, харчовая й хімічная прамысловасьць.
Сельская гаспадарка[рэдагаваць]
У вобласьці вырошчваюцца жыта, авёс, ячмень, пшаніца, грэчка, цукровыя буракі, лён-даўгунец. Апрацоўваюць цыбулю й бульбу.
Крыніцы[рэдагаваць]
Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць]
Ніжагародзкая вобласьць — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
- Сайт адміністрацыі Ніжагародзкай вобласьці
- Ніжагародзкая вобласьць у даведніку-каталёгу «Ўся Расея»
- Мапы вобласьці
- Клімат вобласьці
|
||||||||||||||||||||||||||||