Ібн Хальдун

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Ібн Хальдун
па-арабску: ابن خلدون
Ibn Khaldoun.jpg
Помнік у Тунісе
Нарадзіўся 27 траўня 1332
Туніс
Памёр 17 сакавіка 1406 (73 гады)
Каір
Навуковая сфэра філязофія, гісторыя, сацыялёгія
Вядомы як выбітны гісторык Усходу

Ібн Хальдун (па-арабску: ابن خلدون) , поўнае імя Абдурахман Абу Зэйд бін Мухаммад бін Хальдун аль-Аадрамі (27 траўня 1332, Туніс — 17 сакавіка 1406, Каір) — арабскі мусульманскі філёзаф, гісторык, сацыяльны мысьляр[1]. Ягоная гістарычная праца «Пралегомэны» была апублікаваная ў перакладзе на францускую мову ў 1862 годзе. Выява Ібн Хальдуна разьмешчаная на банкноце ў 10 туніскіх дынараў.

Больш за ўсё вядомы дзякуючы свайму твору «Пралегомэны». Пад уплывам гэтай працы асманскія гісторыкі XVII стагодзьдзя, як то Хаджы Халіфа і Мустафа Наіма, прааналізавалі ўзвышэньне і заняпад Асманскай імпэрыі[2]. Эўрапейскія навукоўцы XIX стагодзьдзя таксама прызнавалі важнасьць твору і лічылі Ібн Хальдуна адным з найвялікшых філёзафаў мусульманскага сьвету[3].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Сорокин П. А. Человек. Цивилизация. Общество / Общ. ред., сост. и предисл. А. Ю. Согомонов: Пер. с англ. — М.· Политиздат, 1992. С. 176
  2. ^ Lewis, Bernard (1986). «Ibn Khaldūn in Turkey». In Ayalon, David; Sharon, Moshe. Studies in Islamic history and civilization: in honour of Professor David Ayalon. Brill. pp. 527–530. ISBN 978-965-264-014-7
  3. ^ S. M. Deen (2007) «Science under Islam: rise, decline and revival». p.157. ISBN 1-84799-942-5

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]