Тры каралі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
«Пакланеньне каралёў» у працы Барталямэ Эсэтэбана Мурыльлё

Бібле́йскія вешчуны́ (па-грэцку: μάγοι), таксама вядомыя як «Тры мудрацы» й «Тры каралі» ці «Цары з Усходу» — згодна з хрысьціянскай думкай, група выбітных замежнікаў, якія наведалі Ісуса пасьля ягонага нараджэньня, каб прынесьці яму дары, як то золата, ладан і міру. Яны зьяўляюцца традыцыйнымі пэрсанажамі ў сьвяткаваньні Калядаў і зьяўляюцца важнай часткай хрысьціянскай традыцыі.

Эвангельле паводле Мацьвея[1] зьяўляецца адзіным з чатырох кананічных Эвангельляў, якое сьцьвярджае, што яны прыйшлі «з Усходу», каб пакланяцца Хрысту, «як народжанаму Цару Юдэйскаму». Нягледзячы на тое, што ўліковы запіс не кажа пра колькасьць каралёў, але іхныя тры дары прывялі да шырока распаўсюджанага меркаваньня, што іх было трое[2]. На Ўсходзе колькасьць вешчуноў традыцыйна лічыцца роўнай дванаццаці[3]. Іхная ідэнтыфікацыя як цароў у пазьнейшым хрысьціянскім пісаньні, верагодна, зьвязаная з Псальмай 72:11: «Няхай усе каралі падаюць перад ім»[3].

Праваслаўная царква ня лічыць іх царамі, не падлічвала іхную колькасьць, не давала ім імёны й ня ўпісвала іх у дактрыну. У Каталіцкай царквы памяць трох цароў зьдзяйсняецца на Сьвята трох каралёў, то бок 6 студзеня, у некаторых каталіцкіх краінах — выходны дзень.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ «Matthew 2; - Passage Lookup - New International Version - UK». BibleGateway.com.
  2. ^ Geza Vermes, «The Nativity: History and Legend», London, Penguin, 2006, p22
  3. ^ а б «Magi» Encyclopædia Britannica

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Тры каралісховішча мультымэдыйных матэрыялаў