Зборная Італіі па футболе

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук
Італія
Лягатып
Мянушкі Azzurri
Фэдэрацыя Італьянская Футбольная Фэдэрацыя
Канфэдэрацыя
Галоўны трэнэр Сьцяг Італіі Рабэрта Данадоні (з 2006)
Найбольш гульняў Паола Мальдзіні (126)
Найбольш
пасьпяховы гулец
Луіджы Рыва
(забіў 35 галоў)
Форма Форма Форма
Форма
Форма
 
Асноўная
форма
Форма Форма Форма
Форма
Форма
 
Рэзэрвовая
форма
Першая гульня
Сьцяг Італіі Італія 6 - 2 Сьцяг Францыі Францыя
(Мілян, Італія; 15 траўня 1910)
Самая буйная перамога
Сьцяг Італіі Італія 9 - 0 Сьцяг ЗША ЗША
(Брэнтфард, Ангельшчына; 2 жніўня 1948)
Самая буйная параза
Сьцяг Вугоршчыны Вугоршчына 7 - 1 Сьцяг Італіі Італія
(Будапешт, Вугоршчына; 6 красавіка 1924)
Чэмпіянат сьвету
Удзел 16 (Упершыню 1934)
Дасягненьні чэмпіён 1934, 1938, 1982, 2006
Чэмпіянат Эўропы
Удзел 6 (Упершыню 1968)
Дасягненьні чэмпіён, 1968
Алімпійскія ўзнагароды
футбол
Золата 1936
Бронза 1928
Бронза 2004

Зборная Італіі па футболе — прадстаўляе Італію на міжнародных футбольных турнірах і ў таварыскіх матчах. Кіруецца Італьянскай Футбольнай Фэдэрацыяй. Дзейсны чэмпіён сьвету (2006). Мянушка: «Squadra Azzurra» — «Блакітная Эскадра».

Зьмест

[рэдагаваць] Стыль гульні

Італьянскі футбол традыцыйна лічыцца абарончым. Каманда гуляе на контратаках, пры гэтым як правіла не забіваючы шмат галоў, але і не прапускаючы. Італьянцы, вядучы ў ліку, кантралююць матч, прымушаючы суперніка расчыняць пазыцыі. Вароты зборнай абараняюць майстры высокага кляса. Абарончая тактыка італьянцаў 1960-х гадоў, званая «Катэнача», зьяўлялася прыкладам для перайманьня для шматлікіх каманд. У цяперашні час яна ўжываецца рэдка, але калі зірнуць на малюнак гульні нацыянальнай каманды, можна ўбачыць карані гэтай сістэмы. Занадта вялікае захапленьне абаронай часта прыводзіла каманду да правалаў на буйных першынствах. Аднак, у спалучэньні з бліскучым нападам, гульня ад абароны занесла Італію ў сьпісы наймоцных каманд (другое месца пасьля Бразыліі па дасягненьнях на Чэмпіянатах сьвету).

Італьянцы лічацца дрэннымі выканаўцамі пэнальці. Пасьляматчавыя 11-мэтровыя каштавалі італьянцам паразы на Чэмпіянатах Сьвету 1990, 1994, 1998 гадоў. Аднак менавіта за лік упэўнена прабітых пэнальці зборная змагла выйграць у 2006 году ў фінале Чэмпіянату Сьвету ў Францыі, пасьля таго, як матч завяршыўся нічыйным вынікам 1:1

[рэдагаваць] Кубак Сьвету

  • 1930не брала ўдзелу
  • 1934чэмпіён
  • 1938чэмпіён
  • 1950 — групавы этап
  • 1954 — групавы этап
  • 1958не прайшла кваліфікацыю
  • 1962 — групавы этап
  • 1966 — групавы этап
  • 1970 — другое месца
  • 1974 — групавы этап
  • 1978 — чацьвёртае месца
  • 1982чэмпіён
  • 1986 — ⅛ фіналу
  • 1990 — трэцяе месца
  • 1994 — другое месца
  • 1998 — чвэрцьфінал
  • 2002 — ⅛ фіналу
  • 2006чэмпіён

[рэдагаваць] Чэмпіянат Эўропы

  • 1960не брала ўдзелу
  • 1964не прайшла кваліфікацыю
  • 1968чэмпіён
  • 1972не прайшла кваліфікацыю
  • 1976не прайшла кваліфікацыю
  • 1980 — чацьвёртае месца
  • 1984не прайшла кваліфікацыю
  • 1988 — паўфінал
  • 1992не прайшла кваліфікацыю
  • 1996 — групавы этап
  • 2000 — другое месца
  • 2004 — групавы этап
  • 2008 — чвэрцьфінал

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі


пар
Чэмпіёны сьвету па футболе
Бразылія Італія Нямеччына Уругвай Аргентына Ангельшчына Францыя


Асабістыя прылады