Шчэцін
| Шчэцін | |||||
|
|||||
| Ваяводзтва: | Заходнепаморскае | ||||
| Плошча: | 300,83 км² | ||||
| Насельніцтва • колькасьць: • шчыльнасьць: |
412 000 1367 |
||||
| Тэлефонны код: | +48 91 | ||||
| Аўтамабільны код: | ZS | ||||
| Геаграфічныя каардынаты: | 53°25′ пн. ш. 14°35′ у. д. / 53.417° пн. ш. 14.583° у. д.Каардынаты: 53°25′ пн. ш. 14°35′ у. д. / 53.417° пн. ш. 14.583° у. д. | ||||
|
Шчэцін на мапе Польшчы
Шчэцін
|
|||||
Шчэцін (па-польску: Szczecin, па-нямецку: Stettin) — горад у паўночна-заходняй Польшчы, сталіца Заходнепаморскага ваяводзтва.
[рэдагаваць] Гісторыя
З часоў польскага захопу ў 1121 годзе Шчэцін паступова стаў сядзібай князёў, а потым — сталіцай Заходнепамеранскага княства (герцагства). У 1243 годзе князь Барнім І надаў гораду магдэбурскае права. У 1570 годзе ў Шчэціне было падпісана мірнае пагадненьне паміж Рэччу Паспалітай, Швэцыяй ды Даніяй, якое падзяліла Інфлянты. У 1630 годзе горад захапіў швэдзкі кароль Густаў-Адольф, які арганізаваў у горадзе галоўную базу швэдзкіх войскаў у Трыццацігадовай вайне. У 1637 годзе памёр апошні заходнепамеранскі князь Багуслаў XIV, дзякуючы чаму Шчэцін перайшоў да Швэцыі. У час швэдзкага патопу ў 1655 годзе з Шчэціна выйшлі швэдзкія войскі, каб захапіць Карону. У 1713 годзе горад захапіла Прусія.
2 траўня 1729 году тут нарадзілася Соф’я Фрыдэрыка-Аўгуста Ангалт-Цэрбст (па-нямецку: Sophie Friederike Auguste zu Anhalt-Zerbst), больш вядомая як расейская імпэратрыца Кацярына II Вялікая.
Ад сьнежня 1806 году — пад францускай акупацыяй. У 1843 годзе пабудаваная чыгунка ў Бэрлін.
У канцы Другой сусьветнай вайны моцна разбураны налётамі заходніх саюзьнікаў. 26 красавіка 1945 году Шчэцін заваявала Чырвоная Армія. Пастановай Патсдамскай канфэрэнцыі горад на заходнім беразе Одэру далучаны да Польшчы.
У 1970 годзе працоўныя шчэцінскіх заводаў аб’явілі забастоўку і выйшлі на вуліцы — у выніку дайшло да сутычак зь міліцыяй і войскам, у выніку загінула 16 чалавек. У 1980 годзе ў Шчэціне адбыліся забастоўкі, якія, разам з Гданьскімі, прывялі да ўзьнікненьня «Салідарнасьці».
[рэдагаваць] Сувязі зь Беларусяй
Паводле некаторых зьвестак у Шчэціне пасьля выезду зь Беларусі дзейнічала ўправа Саюзу беларускай моладзі.
Пасьля вызваленьня з савецкай турмы, тут жыў да сваёй сьмерці ў 1983 годзе Антон Сокал-Кутылоўскі, ён пахаваны на мясцовых могілках.
У Шчэціне знаходзіцца сядзіба Фонду Разьвіцьця Лякальнай Дэмакратыі, які вядзе адукацыйную дзейнасьць зь беларускімі журналістамі, настаўнікамі ды дзеячамі самаўправы. Ён супрацоўнічае з Фондам імя Льва Сапегі.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Шчэцін — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Сталіцы польскіх ваяводзтваў | |
|---|---|
| Цэнтры ваяводзтваў: | |
| Гэта — накід артыкула па геаграфіі. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |