Жывапіс
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Жы́вапіс — адзін з клясычных відаў выяўленчага мастацтва побач з архітэктурай, скульптурай, графікай і маляваньнем.
Зьмест |
[рэдагаваць] Першыя крыніцы
Найстарэйшым вядомым сьведкам жывапісу зьяўляецца пячорны жывапіс з выявамі жывёл ледніковага перыяду і прыпалеялітыкума.
[рэдагаваць] Cтаражытны Ўсход
[рэдагаваць] Антычнасьць
[рэдагаваць] Сярэднявечча
[рэдагаваць] Эпоха Адраджэньня
Леанарда да Вінчы (1452—1519), Мікелянджэлё (1475—1564), Рафаэль (1483—1520) і Тыцыян (1477—1576).
[рэдагаваць] Барока
[рэдагаваць] Ракако
Ракако (фр. Rococo ад rocaille — ракавіны, ракайль) — стыль у заходне-эўрапейскім мастацтве 18 стагодзьдзя. Узнік у Францыі ў перыяд крызісу абсалютызму. Эстэтычная сьвядомасьць культуры гэтага перыяду акрэсліваецца мастацкім густам чалавека, супярэчлівасьцю імкненьняў — ведаў і ўцехаў, як асноўных фактараў фарміраваньня густу. Пачуцьцёвы бок жыцьця адлюстроўваецца ў сваеасаблівай мастацкай мове паўтону, нюансаў, адценьняў. Стыль вызначаецца пышнасьцю, складанай кампазіцыяй, фрывольнай інтымнасьцю сюжэтаў, крохкай прыгажосьцю дэкаратыўных форм і сьветлых лёгкіх фарбаў. Антуан Вато (1684—1721),Франсуа Бушэ (1703—1770), Жан Анарэ Фраганар (1732—1806), Ўільям Хогарт (1697—1794).
[рэдагаваць] Клясыцызм
[рэдагаваць] Рамантызм і 19-е стагодзьдзе
[рэдагаваць] Новы час
Важнейшымі напрамкамі стыляў сучаснага жывапісу ў першай палове 20 стагодзьдзя зьяўляюцца кубізм, дадаізм і сюррэалізм. Рысы нацыянальных асаблівасьцей маюць напрамкі экспрэсіянізм (Нямеччына), футурызм (Італія), куба-футурызм і супрэматызм (Расея), а таксама фартыцызм (Англія).
|
|
Гэта — накід артыкула пра жывапіс. |
|---|
|
|
Гэта — накід артыкула пра мастацтва. |
|---|
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Жывапіс — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
