Жывапіс

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук

Жы́вапіс — адзін з клясычных відаў выяўленчага мастацтва побач з архітэктурай, скульптурай, графікай і маляваньнем.

Зьмест

[рэдагаваць] Першыя крыніцы

Найстарэйшым вядомым сьведкам жывапісу зьяўляецца пячорны жывапіс з выявамі жывёл ледніковага перыяду і прыпалеялітыкума.

[рэдагаваць] Cтаражытны Ўсход

[рэдагаваць] Антычнасьць

[рэдагаваць] Сярэднявечча

[рэдагаваць] Эпоха Адраджэньня

Леанарда да Вінчы (14521519), Мікелянджэлё (14751564), Рафаэль (14831520) і Тыцыян (14771576).

[рэдагаваць] Барока

[рэдагаваць] Ракако

Ракако (фр. Rococo ад rocaille — ракавіны, ракайль) — стыль у заходне-эўрапейскім мастацтве 18 стагодзьдзя. Узнік у Францыі ў перыяд крызісу абсалютызму. Эстэтычная сьвядомасьць культуры гэтага перыяду акрэсліваецца мастацкім густам чалавека, супярэчлівасьцю імкненьняў — ведаў і ўцехаў, як асноўных фактараў фарміраваньня густу. Пачуцьцёвы бок жыцьця адлюстроўваецца ў сваеасаблівай мастацкай мове паўтону, нюансаў, адценьняў. Стыль вызначаецца пышнасьцю, складанай кампазіцыяй, фрывольнай інтымнасьцю сюжэтаў, крохкай прыгажосьцю дэкаратыўных форм і сьветлых лёгкіх фарбаў. Антуан Вато (16841721),Франсуа Бушэ (17031770), Жан Анарэ Фраганар (17321806), Ўільям Хогарт (16971794).

[рэдагаваць] Клясыцызм

[рэдагаваць] Рамантызм і 19-е стагодзьдзе

[рэдагаваць] Новы час

Важнейшымі напрамкамі стыляў сучаснага жывапісу ў першай палове 20 стагодзьдзя зьяўляюцца кубізм, дадаізм і сюррэалізм. Рысы нацыянальных асаблівасьцей маюць напрамкі экспрэсіянізм (Нямеччына), футурызм (Італія), куба-футурызм і супрэматызм (Расея), а таксама фартыцызм (Англія).




[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Commons-logo.svg  Жывапіссховішча мультымэдыйных матэрыялаў