Бэйрут

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Бэйрут
بيروت
Бэйрут
BlasonBeyrouth4.jpg
Герб Бэйруту
Першыя згадкі: 15 ст. да н. э.
Мугафаза: Бэйрут
Мэр: Білаль Хамад
Плошча: 85 км²
Насельніцтва: 1 250 000 (2007)
Часавы пас:
• летні час:
UTC+2
UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 33°53′ пн. ш. 35°30′ у. д. / 33.883° пн. ш. 35.5° у. д. / 33.883; 35.5Каардынаты: 33°53′ пн. ш. 35°30′ у. д. / 33.883° пн. ш. 35.5° у. д. / 33.883; 35.5
Бэйрут на мапе Лібану
Бэйрут
Бэйрут
Бэйрут
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Бэйру́т (па-арабску: بيروت, Bayrūt) — сталіца і самы вялікі горад Лібану, разьмяшчаецца ва ўсходняй частцы краіны. Налічвае каля 1,5 млн жыхароў, у асноўным арабаў. Ранейшыя назвы: Біруту, Бэрутас.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бэйрут быў заснаваны фінікійцамі. Успаміны аб горадзе датуюцца XV стагодзьдзем да н. э. З 15 году н. э. горад быў заваяваны Рымскай імпэрыяй. З 630 да 1110 году горад знаходзіўся пад уладай арабаў. У 1110—1291 гадах крыжацкая крэпасьць, пазьней турэцкая.

У ХІХ стагодзьдзі Бэйрут стаў культурным цэнтрам арабскага сьвету. У гэты ж час горад атрымаў значнае гаспадарчае разьвіцьцё ў выніку гандлю аксамітам, які выраблялі ў мясцовых гарах. Пад час францускай акупацыі былі пабудаваны сучасны порт і чыгунка да Дамаску і Алепа.

У 1943 годзе Бэйрут стаў сталіцай незалежнага Лібану і заставаўся культурным і фінансавым цэнтрам Блізкага Ўсходу да грамадзянскай вайны ў 1975 годзе. Пад час канфлікту горад быў падзелены паміж мусульманамі, якія жывуць у заходняй частцы і хрысьціянамі ўсходняй часткі.

Пасьля грамадзянскай вайны горад пачаў адбудоўвацца, але пад час канфлікту з Ізраілем, горад быў адным з мэтаў бамбардзіровак.

Транспарт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Бэйруце ёсьць міжнародны аэрапорт, чыгунка да Трыпалі, Дамаску і Хайфы.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Бэйрутсховішча мультымэдыйных матэрыялаў