Бэрыль (элемэнт)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Li ← Бэрыль → B


Be

Mg
Выгляд

Агульная інфармацыя
Назва, сымбаль, атамны нумар Бэрыль, Be, 4
Група, пэрыяд, блёк 2, 2, s
Адносная атамная маса 9,012 г·моль−1
Канфігурацыя электронаў [He] 2s2
Электронаў у абалонцы 2, 2
Electron shell 004 Beryllium.svg
Фізычныя ўласьцівасьці
Фаза цьвёрдае цела
Шчыльнасьць (пры п. т.) 1,84 г·см−3
Тэмпэратура плаўленьня 1284 °C
Тэмпэратура кіпеньня 2970 °C
Уласьцівасьці атама
Атамны радыюс (разл.) 122 пм

Бэрыль (па-лацінску: Beryllium) Be — хімічны элемэнт II групы пэрыядычнай сыстэмы; атамны нумар 4. Сьветла-шэры мэтал.

Найбольшае прамысловае значэньне мае аднайменны мінэрал бэрылю. Галоўныя радовішчы — у ЗША, Бразыліі, Аргенціне, Мэксыцы, ПАР, Намібіі, Мазамбіку, Індыі, Расеі. Упершыню выдзелены ў 1798 годзе Вокленам, якому ўдалося аддзяліць аксыд бэрылю ад аксыду алюміну. Назва пайшла ад назвы найбольш распаўсюджанай руды элемэнту. Атрымліваюць аднаўленьнем фтарыду (ці хлярыду) лужнымі мэталамі, магнам, кальцам, або электралізам расплаўленага хлярыду ці фтарыду. Выкарыстоўваецца ў рэнтгенаўскіх трубках, прапарцыйных лічыльніках. Мэтал і ягоныя злучэньні вельмі атрутныя[1]. Злучэньні — BaBeF4.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Бэрыль (элемэнт)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]