Уме-саамская мова

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Уме-саамская мова
Uumajanlappi
Ужываецца ў Нарвэгіі, Швэцыі
Рэгіён Камуны Арвідс'яўр і Ар'еплюґ
Колькасьць карыстальнікаў каля 20 чалавек[1]
Клясыфікацыя

Уральская сям’я

Афіцыйны статус
Афіцыйная мова ў
Рэгулюецца
Код мовы
ISO 639-1
ISO 639-2(B) smi
ISO 639-2(T) smі
SIL sju

У́ме-саа́мская мова распаўсюджана на тэрыторыі швэдзкіх камунаў Арвідс'яўр і Ар'еплюг (уздоўж ракі Уме-Эльв). У нашыя часы пражываюць толькі 20 носьбітаў. Мова хутка вымірае.

Характарыстыка мовы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Уме-саамская мова (абазначаная лічбай 2).

Пісьмовасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Уме-саамская мова зьяўляецца адной зь першых саамскіх моваў, у якіх зьявіліся пісьмовыя помнікі. Так у 1755 годзе на гэтай мове быў выдадзены Новы Запавет. Першая саамскамоўная Біблія, выдадзеная ў 1811 годзе, была напісана па-умэ-саамску.

27 красавіка 2010 году Радай саамскае мовы была зацьверджана уме-саамская артаґрафія.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]