Комі (мова)
| Мова комі Ко́ми кыв (Komi kyv) |
|
| Ужываецца ў | Расеі |
|---|---|
| Рэгіён | Рэспубліка Комі, Пермскі край (улучаючы КПАА), Кіраўская вобл., Кольская паўвыспа, Сыбір |
| Колькасьць карыстальнікаў | 156 099 чал. (па стане на 2010 г.)[1] |
| Клясыфікацыя |
Уральская сям’я |
| Афіцыйны статус | |
| Афіцыйная мова ў | Рэспубліцы Комі (суб’ект РФ) |
| Код мовы | |
| ISO 639-1 | kv |
| ISO 639-2(B) | kom |
| ISO 639-2(T) | kom |
Мова комі (комі-зыр. Ко́ми кыв) — агульная мова народаў комі-зыранаў, комі-пярмякаў і комі-язьвінцаў. Распаўсюджаная ў Рэспубліцы Комі, Комі-Пярмяцкай аўтаномнай акрузе і Краснавішэрскім раёне (Пермскі край), у Кіраўскай вобласьці (Афанасьеўскі раён, комі-зюзьдзінская гаворка) і на ўсходзе Кольскае паўвыспы.
Мова комі зьяўляецца адной зь дзьвюх моваў пермскае галіны фіна-вугорскіх моваў (разам з удмурцкай), у сваю чаргу падзяляецца на тры галоўныя гаворкі, што маюць свае літаратурныя стандарты:
- Мова комі-зыранаў (разам зь імі комі-іжэмцаў, прыўральскіх і кольскіх комі) — комі-зыра́нская мова,
- Мова комі-пярмякаў (разам зь імі і комі-зюзьдзінцаў) — комі-пярмя́цкая мова,
- Мова комі-язьвінцаў — комі-я́зьвінская мова (мае свой літаратурны стандарт з 2003 году і некаторымі навукоўцамі разглядаецца як дыялект комі-пярмяцкае мовы).
У цяперашнія часы актыўна выцясьняецца расейскай мовай.
Зьмест |
Асноўная характарыстыка[рэдагаваць]
Фанэтыка[рэдагаваць]
Для мовы комі характэрная наяўнасьць 7 галосных (у комі-язьвінскай — 10) з улікам галосных сярэдняга шэрагу ы, ӧ. Зычныя гукі поўнасьцю ідэнтычныя з удмурцкай мовай (26 гукаў).
Сынтаксіс і граматыка[рэдагаваць]
У адрозьненьне ад роднаснае удмурцкае мовы, мае дадатковыя склоны (характэрная рыса ўсіх фіна-вугорскіх моваў — даволі вялікая колькасьць склонаў): камітатыў, фіналіс і (ня ўсюды) кампаратыў. Мае прыстаўку параўнальнае ступені мед- (медбу́р — самы лепшы), якая адсутнічае ўва ўдмурцкай мове.
Лексыка[рэдагаваць]
Комі лексыка адрозьніваецца ад удмурцкае лексыкі значна меншай колькасьцю цюрскіх запазычанасьцяў, што зьявіліся ўва ўдмурцкай мове ў выніку цесных кантактаў з татарамі.
Пісьмовасьць[рэдагаваць]
Узьнікненьне[рэдагаваць]
Да хрышчэньня ў хрысьціянства народам комі ўжываліся рунічныя знакі (г. зв. «пасы»), якія выразаліся на паляўнічых драўляных календарох і іншых прадмэтах хатняга быту. Хрысьціянскім місіянэрам Стэфанам Пермскім (які зьяўляўся комі па паходжаньні) у другой палове XIV ст. была створаная старажытнапермская пісьмовасьць (абур, анбур), якая выйшла з ужытку ў 17-18 ст.
Зьяўленьне і разьвіцьцё кірылічнае пісьмовасьці[рэдагаваць]
У 17-18 ст. пачынае зьяўляецца кірылічная комі піьсмовасьць, якая існавала ў шматлікіх варыянтах. У 1917 годзе ўтварыліся дзьве новых літаратурных нормы мовы комі: комі-зыранская ды комі-пярмяцкая літаратурныя мовы. У 1920 г. зьяўляецца г. зв. «маладцоўскі альфабэт» (атрымаў назву па аўтару альфабэту Васілю Маладцову), таксама ўжываўся і фанэматычны альфабэт. У 1930 г. зьяўляецца комі альфабэт на аснове лацінскага альфабэту, але ў 1936 г. зноў быў вернуты альфабэт паводле аўтарства Маладцова. У 1938 г. альфабэт Маладцова быў заменены на альфабэт, які выкарыстоўваецца па цяперашні час: стандартныя 33 расейскія літары з даданьнем літараў «і», «ӧ» і некаторых дыґрафаў. У комі-язьвінскім альфабэце адстунічае літара «і» і дыґраф дз, але прысутнічаюць літары «ӱ», «ө», а таксама дыґраф дч.
Альфабэт Маладцова[рэдагаваць]
| А а | Б б | В в | Г г | Ԁ ԁ | Ԃ ԃ | Д д | Е е |
| Ж ж | Ԅ ԅ | Ԇ ԇ | И и | Ј ј | К к | Л л | Ԉ ԉ |
| М м | Н н | Ԋ ԋ | О о | П п | Р р | С с | Ԍ ԍ |
| Т т | Ԏ ԏ | У у | Ф ф | Х х | Ч ч | Ш ш | Щ щ |
| Ы ы |
Сучасны комі альфабэт[рэдагаваць]
| А а | Б б | В в | Г г | Д д | Е е | Ё ё | Ж ж |
| З з | И и | І і | Й й | К к | Л л | М м | Н н |
| О о | Ӧ ӧ | П п | Р р | С с | Т т | У у | Ф ф |
| Х х | Ц ц | Ч ч | Ш ш | Щ щ | Ъ ъ | Ы ы | Ь ь |
| Э э | Ю ю | Я я |
Гісторыя[рэдагаваць]
Паводле меркаваньня вядомага і славутага фінавуграведа В. Лыткіна, агульная мова комі да падзяленьня на тры гаворкі праіснавала ўсяго прыкладна 1-2 стагодзьдзі (прыкладна на мяжы першага й другога тысячагодзьдзя). Першапачаткова мова комі падзялілася на дзьве гаворкі (комі-зыранская і комі-пярмяцкая): гэта было зьвязана зь міграцыяй зыранаў на поўнач. Падзяленьне мовы комі на комі-зыранскую і комі-пярмяцкую канчаткова адбылося прыкладна ў 14-15 ст. Комі-язьвінская гаворка як самастойная лінґвістычная адзінка канчаткова склалася значна пазьней у выніку ізаляцыі ўсходняе супольнасьці комі-пярмякаў расейскімі пасяленцамі.
Структура комі мовы[рэдагаваць]
- Комі мова
- Асноўны артыкул: Дыялекты комі-зыранскае мовы
-
-
- Пячорскі дыялект
- Верхневычагодзкі дыялект
- Іжэмскі дыялект
- Вымскі дыялект
- Удорскі дыялект
- Ніжневычагодзкі дыялект
- Прысыктыўкарскі дыялект
- Луска-Лецкі дыялект
- Сярэднесысольскі дыялект
- Верхнесысольскі
- Комі-пярмяцкая мова
- Паўночныя гаворкі
- Паўднёвыя гаворкі
- Комі-язьвінская мова[2]
-
Грамадзка-палітычнае ўжываньне мовы[рэдагаваць]
Заканадаўчы статус[рэдагаваць]
Паводле Канстытуцыі Рэспублікі Комі, комі-зыранская мова нароўні з расейскай зьяўляецца дзяржаўнай мовай рэспублікі (артыкул 67, глава 3)[3].
Друкаваныя сродкі СМІ[рэдагаваць]
- Коми му (бел. «Зямля Комі») — рэспубліканская ґазэта
- Чужан кыв (бел. «Родная мова») — філяляґічны часопіс
- Войвыв кодзув (бел. «Палярная зорка») — друкаваны орган Зьвяза пісьменьнікаў Рэспублікі Комі, выходзіць штомесяц тыражом у 1000 экзэмпляраў
- Арт (бел. «Лад») — ґазэта на комі-зыранскай і расейскай мове, выходзіць штоквартал тыражом прыкладна ў 1500 экзэмпляраў
- Выль туйӧд — (бел. «Па новым шляху») — раённая ґазэта Ўдорскага раёну. Выходзіць тры разы на тыдзень тыражом прыкладна ў 1000 экзэмпляраў
- Парма гор (бел. «Гучаньне тайгі») — раённая ґазэта Ўсьць-Куломскага раёну. Выходзіць тры разы на тыдзень тыражом прыкладна ў 1000 экзэмпляраў
Глядзіце таксама[рэдагаваць]
| Вікіпэдыя мае вэрсію на комі-зыранскай мове |
| Вікіпэдыя мае вэрсію на комі-пярмяцкай мове |
- Электронная калекцыя выданьняў на комі-зыранскай мове(рас.)
- Калекцыя літаратуры на комі-зыранскай мове(рас.)
Крыніцы[рэдагаваць]
|
||||||||||||||||||||