Лю Сяабо

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Лю Сяабо, (па-кітайску: 劉曉波 28 сьнежня 1955, Чанчунь) — кітайскі праваабаронца. Лаўрэат Нобэлеўскай прэміі міру 2010 году.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вывучаў літаратуру, займаўся выкладаннем. Удзельнічаў у падзеях на плошчы Цяньаньмэнь у 1989 годзе. Адседзеў 5 гадоў у зьняволеньні. З 2003 года ўзначальваў кітайскі ПЭН-цэнтр.

Падпісаў Хартыю-08 c патрабаваннем дэмакратычных рэформаў.

Пасля гэтага 8 сьнежня 2008, за два дні да запланаванай публікацыі хартыі, быў арыштаваны. У сьнежні 2009 года быў асуджаны да 11 гадоў зняволення за «падбухторванне да падрыву дзяржаўнага ладу»[1].

Гэта рашэнне было асуджана з боку Эўразьвязу, ЗША і Вярхоўным камісарам ААН па правах чалавека, а ў пачатку 2010 года Вацлаў Гавэл, Далай-лама XIV і іншыя асобы вылучылі яго на атрыманьне Нобелеўскай прэміі, пасля чаго прадстаўнік МЗС Кітая заявіў, што прысуджэнне яму прэміі было б «цалкам памылковым».

Нобелеўская прэмія міра была прысуджана Лю Сяобо[2][3]. У Нобэлескім камітэце заявілі, што ўганаравалі Лю Сяобо за яго высілкі ў барацьбе за правы чалавека ў кітаі апошнія 20 год.

Пэкін разгарнуў шырокую кампанію з мэтаю сарваць сарваць цырымонію ўручэньня прэміі. Ад удзелу ў цэрымоніі адмовіліся амбасадары Кубы, Іраку, Казахстану, Марока і Расеі[4]. 7 сьнежня Нарвэскі нобэлеўскі камітэт паінфармаваў, што Кітай і яшчэ 18 краінаў адмовіліся ўзяць удзел у пятнічнай цырымоніі ў гонар сёлетняга ляўрэата Нобэлеўскай прэміі міру Лю Сяобо. Як паведамляецца, сярод краінаў, прадстаўнікоў якіх ня будзе ў Осла, Аўганістан, Іран, Ірак, Казахстан, Пакістан, Расея, Сэрбія і Ўкраіна[5].

Яго жонка Лю Ся знаходзіцца пад хатнім арыштам і відаць ня здоляе пвыехаць з кріаны на атрыманьне прэміі. За братамі Лю Сяобо вядзецца няспыннае сачэньне.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]


Commons-logo.svg  Лю Сяабосховішча мультымэдыйных матэрыялаў