Ірак
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| جمهورية العراق | |||||
|
|||||
| Нацыянальны дэвіз: الله أكبر | |||||
| Афіцыйная мова | арабская, курдзкая | ||||
| Сталіца | Багдад | ||||
| Найбуйнейшы горад | Багдад | ||||
| Урад | дэмакратыя Джалал Талабані Науры аль-Малікі |
||||
| Плошча - Агульная - Адсотак вады |
58-е месца ў сьвеце 438 317 км² 1,1% |
||||
| Насельніцтва - Агульнае (2009) - Шчыльнасьць |
39-е месца ў сьвеце 31 234 000 71,2/км² |
||||
| СУП - Агульны (2009) - на душу насельніцтва |
40 месца ў сьвеце $114,151 млрд $3652 |
||||
| Валюта | Ірацкі дынар (IQD) |
||||
| Часавы пас - улетку |
AST (UTC+3) +3 |
||||
| Незалежнасьць ад Вялікабрытаніі |
3 кастрычніка 1932 | ||||
| Дзяржаўны гімн | «Mawtini» | ||||
| Аўтамабільны знак | IRQ | ||||
| Дамэн верхняга ўзроўню | .iq | ||||
| Тэлефонны код | +964 | ||||
Ірак, Рэспубліка Ірак (па-арабску: العراق, Al-Irak; Рэспубліка Ірак, الجمهورية العراقية, Al-Dżumhurijjat ul-Irakijja) — арабская краіна на Блізкім Усходзе, мяжуе з Турцыяй, Іранам, Кувэйтам, Саудаўскай Арабіяй, Ярданіяй і Сырыяй. Мае выхад да Пэрсыдзкай затокі. Сталіцай і самым вялікім горадам краіны зьяўляецца Багдад.
Мае вялікія радовішчы нафты і прыроднага газу, зьяўляецца ўдзельнікам ОПЭК.
У выніку вайсковай агрэсіі Злучаных Штатаў у сакавіку 2003 году Ірак страціў дзяржаўны сувэрэнітэт[Крыніца?], эканоміка зруйнаваная. Былы прэзыдэнт Садам Хусэйн быў зьвергнуты і пакараны на шыбеніцы. Нестабільная сытуацыя са штодзённымі тэрарыстычнымі актамі застаецца і да нашых дзён.
Зьмест |
[рэдагаваць] Гісторыя
[рэдагаваць] Палітыка
[рэдагаваць] Адміністрацыйны падзел
Ірак падзелены на 18 правінцыяў (мухафазаў):
- Анбар (Ар Рамадзі)
- Арбіл (Арбіл)
- Басра (Басра)
- Бабілён (Аль Хіла)
- Багдад (Багдад)
- Васыт (Аль Кут)
- Дахук (Дахук)
- Дж’ала (Бакуба)
- Дхі Кар (Ан Насырыя)
- Кадысія (Ад Дывахія)
- Карбала (Карбала)
- Майсан (Аль Амара)
- Мусана (Ас Самава)
- Наджаф (Наджаф)
- Нынава (Масул)
- Салах ад Дзін (Тыкрыт)
- Сулейманія (Ас Сулейманія)
- Тамім (Кіркук)
З якіх тры паўночна-ўсходнія правінцыі: Сулейманія, Дахук і Арбіл утвараюць Курдзкую аўтаномію.
[рэдагаваць] Геаграфія
Тэрыторыя краіны дзеліцца на чатыры галоўныя геаграфічна-кліматычныя зоны. Цэнтральная і паўднёвая частка краіны знаходзіцца ў Мэсапатамскай нізіне. Гэта самая засвоеная і заселеная частка Іраку. На паўднёвым захадзе знаходзіцца паўпустэльня і ўзвышша Аль-Джазіра. На захадзе і паўднёвым захадзе таксама пустэльны ўзвышаны абшар, які злучаны з Сырыйскай пустэльняй, а на паўднёвым усходзе з пустэльняй Ан-Нафуд. Паўночная і паўночна-ўсходняя частка Іраку складае горскую правінцыю Курдыстан, з самай высокай гарой краіны Буз-догх (3674 м).
Тэрыторыя краіны перасякаюць дзьве вялікія ракі: Эфрат і Тыгр, якія перад упадзеньнем ў Пэрсыдзкую затоку злучаюцца ў раку Шат аль-Араб. На абедзьвюх рэках здараюцца значныя павадкі (звычайна з сакавіка да траўня), калі сток вады павялічваецца ў 40 разоў.
У пустэльнях сустракаюцца невялікія вадаёмы. На поўдні існуюць мелкія азёры, і невялікія балоты. Да 1990-х гадоў у месцы злучэньня Эфрата і Тыгра існавала 20 тыс. км² азёраў, балот, якія ў выніку асушэньня зьніклі на 95%.
[рэдагаваць] Эканоміка
Самым вялікім натуральным багацьцем Іраку зьяўляецца нафта і прыродны газ. У канцы 80-х г.г ХХ стагодзьдзя, па ўзроўні здабычы нафты Ірак займаў другое месца сярод блізкаўсходніх краінаў. Грошы, якія краіна атрымлівала ад продажу нафты ішлі на развіцьцё іншых галінаў эканомікі.
Акрамя нафты і газу, Ірак мае вялікія радовішчы серы, фасфатаў і каляровых мэталаў.
У сельскай гаспадарцы працуе каля 13% насельніцтва, прыносячы таксама каля 13% нацыянальнага прадукту краіны. Але з-за таго, што краіна ня можа забясьпечыць сябе прадуктамі харчаваньня, сельскагаспадарчая прадукцыя — гэта асноўны экспартны тавар для Іраку.
Асноўныя сельскагаспарадарчыя культуры Іраку гэта: фінікі, бавоўна, рыс, пшаніца, проса. У навакольлі вялікіх гарадоў разьвіваецца вырошчваньне гародніны. Ірак, разам з Эгіптам належыць на асноўных сусьветным вытворцаў фінікаў. Самыя вялікія плантацыі фінікавых пальмаў знаходзяцца ў далінах Тыгра і Эфрату.
[рэдагаваць] Дэмаграфія
У ліпені 2006 агульная колькасьць насельніцтва Іраку дасягнула 26 783 383 чалавекі.
74% іракцаў — арабы; курды складаюць 22—24 %%, асырыйцы, ірацкія туркмэны і іншыя — 5%. Ад 25 000 да 60 000 Маршскіх арабаў жывуць у паўднёвым Іраку.
Арабская і курдзкая мовы зьяўляюцца дзяржаўнымі. Асырыйская і туркмэнская мовы — маюць афіцыйны статут у месцах кампактнага пражываньня асырыйцаў і іракскіх туркмэнаў. Ангельская мова самая распаўсюджаная з эўрапейскіх моваў.
[рэдагаваць] Рэлігія
Рэлігійны склад насельніцтва краіны наступны:
- мусульмане — 97%;
- хрысьціяне і іншыя — 3%.
Мусульманская абшчына дзеліцца наступным чынам:
[рэдагаваць] Культура
[рэдагаваць] Спорт
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Ірак — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Краіны Азіі |
|---|
| Азэрбайджан | Аман | Армэнія | Аўганістан | Банґлядэш | Бахрэйн | Брунэй | Бутан | Віетнам | Грузія | Емэн | Злучаныя Арабскія Эміраты | Ізраіль | Інданэзія | Індыя | Ірак | Іран | Казахстан | Камбоджа | Катар | Кіпр | Кітай | Кувэйт | Кыргыстан | Лаос | Лібан | Малайзія | Мальдыўскія выспы | Манголія | М'янма | Нэпал | Пакістан | Паўднёвая Карэя | Паўночная Карэя | Расея | Рэспубліка Кітай (Тайвань) | Саудаўская Арабія | Сынґапур | Сырыя | Таджыкістан | Тайлянд | Туркмэністан | Турцыя | Тымор-Лешці | Узбэкістан | Філіпіны | Шры-Ланка | Эгіпет | Японія | Ярданія |
| Непрызнаныя тэрыторыі: Абхазія | Ганконґ | Курдыстан | Макао | Нагорны Карабах | Палестына |
