Ваяводы віленскія
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
(Перанакіравана з «Ваявода віленскі»)
Ваявода віленскі — мясцовы ўраднік у Віленскім ваяводзтве Вялікага Княства Літоўскага, намесьнік караля і вялікага князя. Па Люблінскай уніі (1569) засядаў у Сэнаце Рэчы Паспалітай.
Ваяводзкі мундзір складаўся зь цёмна-сіняга («гранатовага») кунтуша, ярка-пунсовых адваротаў і жупана[1].
За ўвесь час свайго існаваньня Віленскае ваяводзтва мела 33 ваяводы[2]:
- Войцех Манівід (1413—1424)
- Юры Гедыгольд (1425—1432)
- Івашка Гаштольд (1443—1458)
- Івашка Манівід (1458)
- Мікалай Радзівіл «Стары» (1510—1521)
- Альбэрт Гаштольд (1522—1539)
- Ян Глябовіч (1542—1549)
- Мікалай Радзівіл «Чорны» (1551—1565)
- Мікалай Радзівіл «Руды» (1566—1584)
- Крыштап Мікалай Радзівіл «Пярун» (1584—1603)
- Мікалай Крыштап Радзівіл «Сіротка» (1604—1616)
- Ян Караль Хадкевіч (1616—1621)
- Леў Сапега (1623—1633)
- Крыштап Радзівіл (1633—1640)
- Ян Скумін Тышкевіч (1640—1642)
- Крыштап Хадкевіч (1642—1652)
- Януш Радзівіл (1653—1655)
- Павал Ян Сапега (1656—1665)
- Міхал Казімер Радзівіл (1666—1668)
- Юры Глябовіч (1668—1669)
- Міхал Казімер Пац (1669—1682)
- Казімер Ян Сапега (1682—1703 і 1705—1720)
- Януш Антоні Вішнявецкі (1704)
- Людвік Канстантын Пацей (1722—1730)
- Казімер Дамінік Агінскі (1730—1733)
- Міхал Сэрвацы Вішнявецкі (1735—1744)
- Міхал Казімер Радзівіл «Рыбанька» (1744—1762)
- Караль Станіслаў Радзівіл «Пане Каханку» (1762—1764 і 1768—1790)
- Міхал Казімер Агінскі (1764—1768)
- Міхал Геранім Радзівіл (1790—1795)
[рэдагаваць] Глядзіце таксама
[рэдагаваць] Крыніцы
- ^ Анатоль Грыцкевіч. Віленскае ваяводства // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 409.
- ^ Województwo wileńskie // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom V: Kutowa Wola — Malczyce. — Warszawa, 1884. S. 337.
[рэдагаваць] Літаратура
- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 684 с.: іл. ISBN 985-11-0314-4.
- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0.
- Województwo wileńskie // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom V: Kutowa Wola — Malczyce. — Warszawa, 1884. S. 337.
- Województwo wileńskie // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom VIII: Perepiatycha — Pożajście. — Warszawa, 1887. S. 522—523.
| Ваяводы Вялікага Княства Літоўскага | ||
|---|---|---|
| Літва |
віленскія (1413) · троцкія (1413) · віцебскія (1503) · полацкія (1505) · наваградзкія (1507) смаленскія (1508) падляскія[v 1] (1513) · амсьціслаўскія (1566) · берасьцейскія (1566) · менскія (1566) · браслаўскія (1793) · гарадзенскія (1793) · мерацкія (1793)
|
|
| Русь (Украіна)[v 1] | ||
| Жамойць | ||
| Інфлянты[v 3] | ||
|
||