Нямецкі рамантызм

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Каспар Давід Фрыдрых, (1774–1840)
Узыход месяцу над морам, 1822, 55x71 см

Нямецкі рамантызм — дамінантны кірунак у філязофіі, мастацтве і культуры нямецкамоўных краінаў канца XVIII — пачатку XIX стагодзьдзяў.

Раньнія нямецкія рамантыкі мерыліся сынтэзаваць новы адменьнік культуры, філязофіі і навукі, азіраючыся на Сярэднявечча як на больш простую мадэль узаемадзеяньня культуры і чалавека. Тым ня менш, зь цягам часу раньнія рамантыкі ўсё больш усьведамлялі кволасьць таго адзінства, якога яны шукалі[1]. Позьнія ж нямецкія рамантыкі адзначалі больш моцны ўплыў штодзённай рэчаіснасьці на зь першага погляду ірацыянальныя і звышнатурльныя праекцыі розуму паэтычнага творцы. У прыватнасьці, нямецкі паэт Гайнрых Гайнэ крытыкаваў раньніх рамантыкаў за разгляданьне Сярэднявечча ў якасьці мадэлі адзінства паміж мастацтвам і грамадзтвам[1].

Выбітныя асобы нямецкага рамантызму[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Морыц Даніель Апэнгайм — Гайнрых Гайнэ, 1831, Гамбург
Ёзэф фон Айхэндорф

Ключавыя фігуры нямецкага рамантызму:

Літаратары і філёзафы

Кампазытары

Артысты

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б German literature(анг.). Encyclopædia Britannica. Праверана 9 траўня 2011 г.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Нямецкі рамантызмсховішча мультымэдыйных матэрыялаў