Запароская вобласьць

Адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка
Запароская вобласьць Запорізька область
Герб	Сьцяг
Агульныя зьвесткі
Краіна	Украіна
Статус	вобласьць
Адміністрацыйны цэнтар	Запарожжа
Улучае	20 раёнаў
Найбольшы горад	Запарожжа
Іншыя буйныя гарады	Мэлітопаль, Бэрдзянск
Дата ўтварэньня	10 студзеня 1939 року
Губэрнатар	Я.А.Чырваненка
Насельніцтва (2006)	1,861 млн. (3,97%, 8-е месца)
Шчыльнасьць	68,47 чал./км²
Плошча	27,18 тыс. км² (4,5%)
Месцазнаходжаньне
Мэдыя-зьвесткі
Часавы пас	GMT +2
Тэлефонны код	+38 061
Паштовыя індэксы	69xxx, 70xxx, 71xxx, 72xxx
Інтэрнэт-дамэн	zaporizhzhe.ua; zp.ua
Код аўтам. нумароў	AP
Афіцыйны сайт
Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

Запаро́ская во́бласьць (па-ўкраінску: Запорі́зька о́бласть) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ва Ўкраіне. Плошча вобласьці складае 27,18 тыс. км². Насельніцтва — 1 877,2 тыс. чалавек (2005). Адміністрацыйны цэнтар — места Запарожжа.

Геаграфічныя зьвесткі

Месцазнаходжаньне

Разьмешчаная на паўднёвым усходзе Украіны, у асноўным займае левабярэжную частку басэйну нізкай плыні Дняпра.

На поўначы ды паўночным захадзе мяжуе з Днепрапятроўскай, на захадзе з Хэрсонскай, на ўсходзе з Данецкай абласьцямі Ўкраіны.

На поўдні вобласьць амываецца Азоўсім морам, берагавая лінія якога ў межах вобласьці перавышае 300 км.

Працягласьць тэрыторыі з поўначы на поўдзень 208 км, з захаду на усход 235 км.

Клімат

Клімат умерана кантынэнтальны са сьпякотным летам і маласьнегавой зімой. Сярэдняя тэмпэратура ліпеня +23 °C, студзеня –4 °C. Ападкі бываюць пераважна ўлетку ў выглядзе залеў. Сярэднярочная колькасьць ападкаў — 448 мм.

Рэльеф

Для вобласьці характэрны раўнінны ляндшафт. Асноўны тып глебаў — чарназёмы.

Карысныя выкапні

Мінэральныя рэсурсы прадстаўленыя багатымі пакладамі рудных карысных выкапняў, асабліва жалезных ды марганцавых. Частка рэгіёну ў сумарных запасах мінэральнай сыравіны ва Ўкраіне складае: пэгматыт — 88,06 %, апатыт — 63,42 %, марганцавая руда — 69,1 %, ўторынныя кааліны — 22,9 %, вогнетрывалыя гліны — 8,6 %.

Водныя аб'екты

Па тэрыторыі вобласьці цякуць 109 рэчак. Галоўная рака Дняпра з Кахоўскім вадасховішчам. Уздоўж узбярэжжа Азоўскага мора — ліманы ды салёныя азёры.

Гісторыя

Пасьля татара-мангольськага нашэсьця 1237—1240 рр. тэрыторыя Запароскага краю на два стагодзьдзі ўвайшла ў склад Залатой Арды.

У 1445 року запароскія стэпы па левым беразе Дняпра ўвайшлі ў склад Крымскага ханства. З канца XV да сярэдзіны ХІХ стст. іх засялілі качавыя ды напаўаселыя нагайцы.

У XV—XVI стст. на паўднёваўкраінскіх землях пачалося фармаваньне запароскага казацтва. Адным зь яго галоўных цэнтраў стала выспа Хортыца. Падзеяй агульнаўкраінскага значэньня стала фармаваньне з асобных казацкіх загонаў ды прамысловых артэляў сацыяльна-палітычнай ды вайсковай арганізацыі запароскага казацтва — Запароскай Сечы.

Напрыканцы XVIII ст. землі паўднёвай Украіны ўвайшлі ў склад Расейскай імпэрыі.

Запароская вобласьць была ўтвораная 22 студзеня 1939 року ў межах УССР.

Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел

Вобласьць налічвае 20 раёнаў, 14 местаў, зь якіх 5 — абласнога значэньня, 23 мястэчкі, 872 вёскі.

Месты

Абласнога значэньня

• Бэрдзянск
• Запарожжа
• Мэлітопаль
• Такмак
• Энэргадар

Раённага значэньня

• Арэхаў
• Вальнянск
• Васільеўка
• Гуляйполе
• Днепраруднае
• Каменка-Дняпроўская
• Палогі
• Прыморск

Вонкавыя спасылкі

 Запароская вобласьць — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў