Дубровіца

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Дубровіца
Дубровиця
Касьцёл Сьв. Яна Хрысьціцеля, Н. Орда
Касьцёл Сьв. Яна Хрысьціцеля, Н. Орда
Dombrv s.png Dubrovitsja city fl.png
Герб Дубровіцы Сьцяг Дубровіцы
Першыя згадкі: 1005
Вобласьць: Ровенская
Раён: Дубровіцкі
Плошча: 58,7 км²
Насельніцтва: 9430 (2011)
Тэлефонны код: +380-3658
Паштовы індэкс: 34100—34108
Геаграфічныя каардынаты: 51°34′33″ пн. ш. 26°33′34″ у. д. / 51.57583° пн. ш. 26.55944° у. д. / 51.57583; 26.55944Каардынаты: 51°34′33″ пн. ш. 26°33′34″ у. д. / 51.57583° пн. ш. 26.55944° у. д. / 51.57583; 26.55944
Дубровіца на мапе Ўкраіны
Дубровіца
Дубровіца
Дубровіца
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons

Дубровіца (укр. Дубровиця) — места ўва Ўкраіне, на рацэ Гарынь. Адміністрацыйны цэнтар Дубровіцкага раёну Ровенскай вобласьці. Насельніцтва 9430 чал. (2011). Знаходзіцца за 126 км на поўнач ад Роўна, за 3 км ад чыгуначнай станцыі Дамбровіца (лінія Сарны — Лунінец).

Дубровіца — колішняя сталіца графства на гістарычнай Піншчыне (частка Берасьцейшчыны), на захадзе Палесься.

Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Тапонім «Дубровіца», відаць, утварыўся ад асновы «дуброва» (дубовы лес)[1]. Таксама сустракаецца варыянт Дубравіца[2]

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сядзіба Плятэраў у Варобіне, Н. Орда

Першы пісьмовы ўспамін пра Дубровіцу як горад Тураўскага княства датуецца 1005. У 2-й пал. XII ст. паселішча зрабілася сталіцай удзельнага княства.

У 1340-я Дубровіца далучылася да Вялікага Княства Літоўскага[3]. У XV ст. мясьціна перайшла ў валоданьне Дубровіцкіх-Гальшанскіх. У XVI ст. Дубровіца ўвайшла ў склад Троцкага ваяводзтва, тут збудавалі касьцёл. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай (15651566) паселішча ўвайшло ў склад Пінскага павету Берасьцейскага ваяводзтва[4]. У гэты ж час яно зрабілася сталіцай графства.

У 1571 у якасьці пасагу Дубровіцу атрымаў А. Курбскі[3]. У 1695 Ян Дольскі фундаваў у месьце калегіюм піяраў. З XVIII ст. мясьціна знаходзілася ў валоданьні Плятэраў.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Дубровіца апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, дзе ў 1795 яе разам з усёй воласьцю (колішнім графствам) адарвалі ад астатняй Берасьцейшчыны і перавялі ў склад Валынскай губэрні. Па здушэньні вызвольнага паўстаньня ў 1831 расейскія ўлады скасавалі тутэйшы калегіюм піяраў.

У 19181919 у Дубровіцы адбылося зладжанае эсэрамі і бальшавікамі Палескае паўстаньне, у выніку якога быў разрабаваны палац графаў Плятэраў. Згодна з Рыскай мірнай дамовай (1921) места ўвайшло ў склад міжваеннай Польскай Рэспублікі.

У 1939 улады СССР перадалі Дубровіцу ў склад УССР, дзе з 1940 яна зрабілася цэнтрам раёну. У Другую сусьветную вайну з 1 ліпеня 1941 да 10 студзеня 1944 места знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. 30 ліпеня 1997 меская рада зацьвердзіла сучасныя герб і сьцяг Дубровіцы.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадпрыемствы харчовай прамысловасьці, завод перапрацоўкі лёну.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Касьцёл Сьвятога Яна Хрысьціцеля (16951701)
  • Сядзіба Плятэраў (XVIII ст.)
  • Царква Раства Багародзіцы (1862)
Касьцёл Сьв. Яна Хрысьціцеля

Вядомыя асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Жучкевич В. А. Краткий топонимический словарь Белоруссии. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. С. 112.
  2. ^ Беларускія этнаграфічныя граніцы // Станкевіч Я. Этнографічныя й гісторычныя тэрыторыі й граніцы Беларусі. — Нью-Ёрк, 1953.
  3. ^ а б Валерый Грынявецкі. Дубровіца // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 607.
  4. ^ а б Dąbrowica // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich(пол.). Tom I: Aa — Dereneczna. — Warszawa, 1880. S. 931
  5. ^ Дубровица // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Дубровіцасховішча мультымэдыйных матэрыялаў