Дарагічын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Дарагічын
Drohiczyn
Краявід места
Краявід места
POL Drohiczyn COA.svg
Герб Дарагічына
Першыя згадкі: XI ст.
Магдэбурскае права: 4 кастрычніка 1498
Ваяводзтва: Падляскае
Павет: Сямяціцкі
Плошча: 15,69 км²
Насельніцтва (2008)
• колькасьць:
• шчыльнасьць:

2075
132,2
Тэлефонны код: 48-85
Паштовы індэкс: 17-312
Геаграфічныя каардынаты: 52°24′ пн. ш. 22°39′ у. д. / 52.4° пн. ш. 22.65° у. д. / 52.4; 22.65Каардынаты: 52°24′ пн. ш. 22°39′ у. д. / 52.4° пн. ш. 22.65° у. д. / 52.4; 22.65
Дарагічын на мапе Польшчы
Дарагічын
Дарагічын
Дарагічын
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
Афіцыйны сайт

Дарагі́чын, Драгічын-над-Бугам (па-польску: Drohiczyn) — места ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы, на рацэ Заходні Буг. Сядзіба меска-сельскай гміны Драгічын. Насельніцтва 2075 чал. (2008). Знаходзіцца на поўдзень ад Беластоку, на аўтамагістралі Стрэльна — Сямяцічы.

Старажытны Дарагічын — адзін з племянных цэнтраў дрыгавічоў, за часамі Вялікага Княства Літоўскага быў сталіцай Падляскага ваяводзтва. Дагэтуль існуе таксама вэрсія (якую высунуў яшчэ Ян Длугаш ў сяр. XV ст.) паводле якой места было сталіцай яцьвягаў і зь яцьвяскае (балцкае) мовы выводзіцца таксама і сама назва места. Побач зь местам праходзіць паўднёва-заходняя мяжа этнічнай тэрыторыі беларусаў. Сёньня ў Дарагічынскай Вышэйшай духоўнай сэмінарыі атрымліваюць духоўную фармацыю і тэалягічную адукацыю некаторыя сэмінарысты Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы,[1] а да апошняга часу таксама і беларускія рыма-каталікі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1800 — 984 чал.[6]
  • 1891 — 2041 (1083 мужчынаў і 958 жанчын), зь іх праваслаўных 862, каталікоў 658, юдаістаў 517.[7]
  • 2008 — 2075 чал.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Былая ўніяцкая бажніца Сьв. Тройцы (1798), цяпер праваслаўная царква Сьв. Міколы.
  • Гарадзішча на Замкавай Гары.
  • Катэдральны касьцёл Найсьв. Тройцы (16961709), кляштар (17291744) і калегіюм (17461751) езуітаў.
  • Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьв. Панны Марыі (16821715) і кляштар францішканаў (17371751)
  • Касьцёл Усіх Сьвятых (17331738) і кляштар бэнэдыктынак.
  • Каплічка зь фігуркай Сьв. Яна Непамука (XVIII ст.).

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Каралеўскі замак
  • Кляштар базылянаў
  • Рачны порт у заходняй частцы Рускай Стараны

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Пад Покрывам Багародзіцы
  2. ^ Валерый Грынявецкі. Дарагічын // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 578
  3. ^ Падляшскае ваяводства // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 384
  4. ^ Валерый Грынявецкі. Дарагічын // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 579
  5. ^ Драгічын-Набускі // Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.— 287 с. ISBN 985-07-0131-5.
  6. ^ Drohiczyn Lacki // Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага і іншых славянскіх краёў(пол.). Tom II: Derenek — Gżack. — Warszawa, 1881. S. 149
  7. ^ Дрогичин город Гродненской губернии // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Сеціве[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Дарагічынсховішча мультымэдыйных матэрыялаў