Сьвятая Люсія
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
|
|||||
| Нацыянальны дэвіз: «The Land, The People, The Light» (Зямля, Людзі, Сьвятло) | |||||
 |
|||||
| Афіцыйная мова | ангельская | ||||
| Сталіца | Кастрыз | ||||
| Найбуйнейшы горад | Кастрыз | ||||
| Урад | канстытуцыйная манархія Элізабэта ІІ Дэйм Луісі |
||||
| Плошча - Агульная - % вады |
193-е месца ў сьвеце 620 км2 1,6 |
||||
| Насельніцтва - Агульнае (2005) - Шчыльнасьць |
193-е месца ў сьвеце 160 765 620/км² |
||||
| СУП - Агульны (2002) - на душу насельніцтва |
197 месца ў сьвеце 0,866 млрд.$ 5 950 $ |
||||
| Валюта | Усходнекарыбскі даляр (XCD) |
||||
| Часавы пас - улетку |
UTC-4 (UTC-4) -4 (UTC-4) |
||||
| Незалежнасьць ад Вялікабрытаніі |
22 лютага 1979 | ||||
| Дзяржаўны гімн | «Sons and Daughters of Saint Lucia» | ||||
| Аўтамабільны знак | WL | ||||
| Дамэн верхняга ўзроўню | .lc | ||||
| Тэлефонны код | +1758 |
||||
 |
|||||
Сьвятая Люсія – выспавая краіна ў Карыбскім моры, знаходзіцца на высьпе з такой жа назвай. Выспа разьмешчаная ў архіпэлягу Наветраных выпаў.
Зьмест |
[рэдагаваць] Гісторыя
Першапачаткова выспа была заселена Караібамі. Для эўрапейцаў выспу адкрыў Хрыстафор Калюмб 13 сьнежня 1502 года. З 1650 года адбываліся спробы калянізацыі выспы французамі і брытанцамі. У 1803 годзе Сьвятая Люсія канчаткова перайшла пад кантроль Вялікабрытаніі. З 1958 да 1962 года уваходзіла ў склад Фэдэрацыі Заходняй Індыі. 22 лютага 1979 года выспа атрымала незалежнасьць. З 1990 года Сьвятая Люсія знаходзіцца у эканамічным зьвязе з Дамінікай, Грэнадай і Сьвятым Вінцэнтам і Грэнадзінамі.
[рэдагаваць] Палітыка
Сьвятая Люсія – гэта канстытуцыйная манархія. Канстытуцыя была прынятая ў 1979 годзе. Кіраўнік дзяржавы – брытанскі манарх, які кіруе краінай праз губэрнатара. Заканадаўчая ўлада належыць двухпалатнаму парлямэнту, які складаецца з сэнату (11 сэнатараў, якіх назначае губэрнатар), і Палаты Сходаў (17 дэпутатаў, якія выбіраюцца агульных выбарах на пяцігадовы тэрмін). Выканаўчая ўлада належыць ураду, які назначаецца губэрнатарам па прапанове прэм’ер-міністра. На пасаду губэрнатарам назначаецца кіраўнік парлямэнцкай большасьці.
[рэдагаваць] Геаграфія
Выспа Сьвятая Люсія мае вульканічнае паходжаньне. Паверхня узвышаная, мае гарысты характар, у заходняй частцы выспы знаходзіцца кратэр вулькана Куалібу (вышыня 777 м), апошняе вывяржэньне адбылася ў 1766 годзе. Самая высокая кропка выспы знаходзіцца на вышыні 950 м. Уздоўж узьбярэжжа знаходзяцца каралавыя рыфы. Клімат – экватарыяльны, вільготны. Летам і ў восень выспа знаходзіцца пад уплывам трапічных цыклёнаў.
[рэдагаваць] Адміністрацыйны падзел
Сьвятая Люсія дзеліцца на 11 акругаў:
1. Анс-Лавуа
2. Кастры
3. Шуазэль
4. Дафін
5. Дэнэры
6. Грос-Айлет
7. Лаборы
8. Мікуд
9. Прэслін
10. Суфрыер
11. Віе-Фор
[рэдагаваць] Эканоміка
Каля 7% СУП краіны прыходзіцца на сельскую гаспадарку, 20% - на прамысловасьць, 73% - паслугі. Працаздольнае насельніцтва разьмеркавана ў эканоміцы наступным чынам: сельская гаспадарка – 22% , прамысловасьць – 25%, паслугі – 54%.
Асноўнымі сельскагаспадарчымі культурамі зьяўляюцца бананы, какосавыя арэхі, манга, какава, цукровы трысьнёг.
Аднак складаная міжнародная каньюнктура у гандлі селькагападарчымі культурамі выклікала неабходнасьць дывэрсыфікацыі эканомікі выспы. Краіна пачала прыцягваць замежныя грошы ў банкаўскую сфэру і турызм. Прамысловы сэктар эканомікі самы разьвіты, сярод краінаў Карыбскага мора.
Разьвіцьцё атрымала пераапрацоўка прадукцыі сельскай гаспадаркі, вытворчасьць тканіны, адзеньня, мэблі.
Турызм забясьпечвае каля 50% нацыянальнага прыбытку. Штогод краіну наведвае каля 300 тыс. турыстаў.
[рэдагаваць] Дэмаграфія
96% насельніцтва Сьвятой Люсіі складаюць мурыны і мулаты – нашчадкі афрыканскіх рабоў, каля 3% - індусы, 1% - эўрапейцы. Большасьць насельніцтва (90%) – каталікі, 3% - англікане, 7% - пратэстанты. Афіцыйнай мовай зьяўляецца ангельская, але значная колькасьць насельніцтва ужывае патуа – крэольская мова на аснове францускай. Гарадзкое насельніцтва складае 48% насельніцтва, сельскае – 52%.
[рэдагаваць] Культура
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
| Краіны Паўночнай Амэрыкі |
|---|
| Антыгуа і Барбуда | Багамы | Барбадас | Бэліз | Гаіці | Гандурас | Гватэмала | Грэнада | Дамініка | Дамініканская Рэспубліка | Канада | Коста-Рыка | Куба | Мэксыка | Нікарагуа | Панама | Сальвадор | Сьвятая Люсія | Сьвяты Вінцэнт і Грэнадзіны | Сьвяты Кітс і Нэвіс | ЗША | Трынідад і Табага | Ямайка |
| Залежныя тэрыторыі: Амэрыканскія Віргінскія выспы | Ангілья | Аруба | Бэрмудзкія выспы | Брытанскія Віргінскія выспы | Гвадэлупа | Грэнляндыя | Кайманавы выспы | Кліпэртан | Мансэрат | Мартыніка | Наваса | Нідэрляндзкія Антылы | Пуэрта Рыка | Сэн-Бартэльмі | Сэн-Мартэн | Сьвяты П’ер і Міквэлон | Таркс і Кэйкас |
