Сьвятая Люсія

Сьвятая Люсія Saint Lucia
(Сьцяг)
Нацыянальны дэвіз: «The Land, The People, The Light» («Зямля, людзі, сьвятло»)
Дзяржаўны гімн ««Sons and Daughters of Saint Lucia»»
Афіцыйная мова	ангельская
Сталіца	Кастрыз
Найбуйнейшы горад	Кастрыз
Форма кіраваньня каралева генэрал-губэрнатар	канстытуцыйная манархія Элізабэта ІІ Дэйм Луісі
Плошча  • агульная  • адсотак вады	193-е месца ў сьвеце 620 км² 1,6
Насельніцтва  • агульнае (2005)  • шчыльнасьць	193-е месца ў сьвеце 160 765 620/км²
СУП  • агульны (2002)  • на душу насельніцтва	197 месца ў сьвеце $0,866 млрд $5950
Валюта	Усходнекарыбскі даляр (XCD)
Часавы пас  • улетку	UTC-4 (UTC-4) -4 (UTC-4)
Незалежнасьць ад Вялікабрытаніі	22 лютага 1979
Аўтамабільны знак	WL
Дамэн верхняга ўзроўню	.lc
Тэлефонны код	+1758

Сьвятая Люсія — выспавая краіна ў Карыбскім моры, знаходзіцца на высьпе з такой жа назвай. Выспа разьмешчаная ў архіпэлягу Наветраных выпаў.

Гісторыя

Першапачаткова выспа была заселеная караібамі. Для эўрапейцаў выспу адкрыў Хрыстафор Калюмб 13 сьнежня 1502 году. З 1650 году адбываліся спробы калянізацыі выспы французамі і брытанцамі. У 1803 годзе Сьвятая Люсія канчаткова перайшла пад кантроль Вялікабрытаніі. З 1958 да 1962 году ўваходзіла ў склад Фэдэрацыі Заходняй Індыі. 22 лютага 1979 году выспа атрымала незалежнасьць. З 1990 году Сьвятая Люсія знаходзіцца ў эканамічным зьвязе з Дамінікай, Грэнадай і Сьвятым Вінцэнтам і Грэнадзінамі.

Палітыка

Сьвятая Люсія — гэта канстытуцыйная манархія. Канстытуцыя была прынятая ў 1979 годзе. Кіраўнік дзяржавы — брытанскі манарх, які кіруе краінай праз губэрнатара. Заканадаўчая ўлада належыць дзьвюхпалатнаму парлямэнту, які складаецца з сэнату (11 сэнатараў, якіх назначае губэрнатар), і Палаты Сходаў (17 дэпутатаў, якія выбіраюцца на агульных выбарах на пяцігадовы тэрмін). Выканаўчая ўлада належыць ураду, які назначаецца губэрнатарам па прапанове прэм’ер-міністра. На пасаду губэрнатарам назначаецца кіраўнік парлямэнцкай большасьці.

Геаграфія

Выспа Сьвятая Люсія мае вульканічнае паходжаньне. Паверхня ўзвышаная, мае гарысты характар, у заходняй частцы выспы знаходзіцца кратэр вулькана Куалібу (вышыня 777 м), апошняе вывяржэньне адбылася ў 1766 годзе. Самая высокая кропка выспы знаходзіцца на вышыні 950 м. Уздоўж узьбярэжжа знаходзяцца каралавыя рыфы. Клімат — экватарыяльны, вільготны. Летам і ўвосень выспа знаходзіцца пад уплывам трапічных цыклёнаў.

Адміністрацыйны падзел

Адміністрацыйны падзел Сьвятой Люсіі

Сьвятая Люсія дзеліцца на 11 акругаў:

1. Анс-Лавуа
2. Кастры
3. Шуазэль
4. Дафін
5. Дэнэры
6. Грос-Айлет
7. Лаборы
8. Мікуд
9. Прэслін
10. Суфрыер
11. Віе-Фор

Эканоміка

Каля 7% СУП краіны прыходзіцца на сельскую гаспадарку, 20% — на прамысловасьць, 73% — паслугі. Працаздольнае насельніцтва разьмеркаванае ў эканоміцы наступным чынам: сельская гаспадарка — 22% , прамысловасьць — 25%, паслугі — 54%.

Асноўнымі сельскагаспадарчымі культурамі зьяўляюцца бананы, какосавыя арэхі, манга, какава, цукровы трысьнёг.

Аднак складаная міжнародная каньюнктура ў гандлі сельскагападарчымі культурамі выклікала неабходнасьць дывэрсыфікацыі эканомікі выспы. Краіна пачала прыцягваць замежныя грошы ў банкаўскую сфэру і турызм. Прамысловы сэктар эканомікі самы разьвіты, сярод краінаў Карыбскага мора.

Разьвіцьцё атрымала пераапрацоўка прадукцыі сельскай гаспадаркі, вытворчасьць тканіны, адзеньня, мэблі.

Турызм забясьпечвае каля 50% нацыянальнага прыбытку. Штогод краіну наведвае каля 300 тыс. турыстаў.

Дэмаграфія

96% насельніцтва Сьвятой Люсіі складаюць мурыны і мулаты — нашчадкі афрыканскіх рабоў, каля 3% — індусы, 1% — эўрапейцы. Большасьць насельніцтва (90%) — каталікі, 3% — англікане, 7% — пратэстанты. Афіцыйнай мовай зьяўляецца ангельская, але значная колькасьць насельніцтва ужывае патуа — крэольская мова на аснове францускай. Гарадзкое насельніцтва складае 48% насельніцтва, сельскае — 52%.

Вонкавыя спасылкі

 Сьвятая Люсія — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў