Атлетыка Мадрыд

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Атлетыка Мадрыд
Atletico Madrid logo.png
Поўная назва Club Atlético de Madrid, S.A.D.
Заснаваны 26 красавіка 1903
Горад Мадрыд, Гішпанія
Стадыён Вісэнтэ Кальдэрон
Умяшчальнасьць: 54 851
Прэзыдэнт Энрыке Сэрэса
Галоўны трэнэр Дыега Сымэонэ
Чэмпіянат Ля Ліга
 · 2013—2014 1 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

Атлетыка Мадрыд (па-гішпанску: Club Atlético de Madrid, S.A.D.) — гішпанскі футбольны клюб з гораду Мадрыд, які выступае ў вышэйшым гішпанскім дывізіёне — Ля Ліга. Хатні стадыён мае назву «Вісэнтэ Кальдэрон», які месьціць 55 тысяч гледачоў. Клюб ёсьць адным з самых пасьпяховых гішпанскіх клюбаў у гісторыі, не аднойчы перамаючы ў Ля Лізе й кубку Гішпаніі, а ў 1996 годзе зрабіўшы залаты дубль. У 1962 годзе клюб перамог у Кубку ўладальнікаў кубкаў, у 1974 годзе футбалісты дайшлі да фіналу Кубку чэмпіёнаў, дзе ў перайгроўцы з буйным лікам саступілі «Баварыі» зь Мюнхэну. 2010 і 2012 гады сталі пераможнымі ў Лізе Эўропы.

Клюб быў заснаваны 26 красавіка 1903 году трыма басконскімі студэнтамі й першападачкова плянаваўся як рэзэрвовая каманда «Атлетыка» (Більбао) у Мадрыдзе, таму ў спаборніцтвах удзел не прымаў. Але праз чатыры гады клюб зарэгістраваўся ў Гішпанскай фэдэрацыі футболу й стаў самастойным, атрымаўшы права гуляць у спаборніцтвах.

На працягу ўсёй сваёй гісторыі клюб мае мянушку «матрасьнікі» з-за паласовых кашуль у колер старамоднага матрацу. У 1970-я гады за «Атлетыка» ўсталявалася яшчэ адна мянушка — «індзейцы» (па-гішпанску: Los Indios). Як лічыцца гэта зьвязана з падпісаньнем некалькіх гульцоў з Паўднёвай Амэрыцы. Але ёсьць меркаваньні, што мянушка зьявілася з-за таго, што клюб базаваўся на беразе ракі альбо з-за супрацьпастаўленьня індзейцам «белых» (па-гішпанску: Los Blancos), як называюць Рэал Мадрыд — іхных галоўных праціўнікаў.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Атлетыка» зьяўляецца адным з найбольш пасьпяховых і папулярных гішпанскіх клюбаў. Ён быў заснаваны 26 красавіка 1903 году трыма басконскімі студэнтамі, якія навучаліся ў Мадрыдзе. Гэты клюб не задумваўся ад самага пачатку як самастойны і незалежны, і лічыўся чымсьці накшталт філіялу «Атлетыка» зь Більбао, таму ўдзелу ў спаборніцтвах не прымаў. Але ў таварыскіх сустрэчах на лякальным узроўні паказаў сябе вельмі баяздольнай камандай. І толькі 20 лютага 1907 году, зарэгістраваўшыся ў Гішпанскай фэдэрацыі футболу пад назвай «Атлетык» Мадрыд, клюб стаў цалкам самастойным і атрымаў правы выступаць у афіцыйных турнірах.

Ад самага пачатку колеры клюба паўтаралі колеры «Атлетыка» зь Більбао, то бок сіне-белую расфарбоўку. Але ў 1911 годзе былі апрабаваныя чырвона-белыя ў вэртыкальную палоску футболкі. Гэтая камбінацыя колераў ужывалася тады ў масавым парадку на гішпанскіх мануфактурах для вытворчасьці матрацаў. А паколькі чырвона-белую паласатую матэрыю можна было купіць за бесцань, то многія клюбы падхапілі тады гэтую ідэю, у тым ліку й басконскі «Атлетык» . Носьбітаў такіх футболак празвалі «матрацнікамі», але з тае прычыны, што мадрыдцы ў гэтым пачынаньні былі першымі, то мянушка замацавалася менавіта за імі.

Спачатку каманда ня мела ўласнай пляцоўкі. Неўзабаве сытуацыя зьмянілася, дзякуючы намаганьням прэзыдэнта клюба Хуліяна Руэтэ. 9 лютага 1913 году стадыён «О’Донэл» прыняў дэбютны паядынак.

У 1923 годзе «Атлетык» перабраўся на новую арэну «Эстадыё мэтрапалітэна дэ Мадрыд», які быў здольны зьмясціць 35,8 тысячаў гледачоў. Адкрыцьцё адбылося 13 траўня, з удзелам клюба «Рэал Сасьедад», які быў перайграны зь лікам 2:1. У першай палове 1920-х гадоў клюб здолеў тройчы атрымаць перамогу ў рэгіянальных турнірам, а ў 1926 годзе «Атлетык» быў блізкі да заваёвы Кубка Гішпаніі. У фінале яны трывалі паразу ад «Барсэлёны» (2:3), прапусьціўшы вырашальны гол у дадатковы час.

Паводле вынікаў сваіх выступаў мадрыдзкі «Атлетык» быў запрошаны ў першы чэмпіянат Гішпаніі, які адбыўся ў 1928—1929 гадох, у якім клюб заняў шосты радок. Аднак ужо ў наступным клюб заняў апошняе месца й вылецеў зь лігі. У элітную лігу ён вярнуўся ў 1934 годзе дзякуючы ейнаму пашырэньню да 12 камандаў. Неўзабаве клюб зноўку падлягаў адпраўцы ў другі дывізіён, але гэтаму перашкодзіла Грамадзянская вайна. Пасьля аднаўленьня чэмпіянату шанец застацца ў эліце гішпанскага футболу «Атлетыку» даў «Рэал Аўеда», які папрасіў фэдэрацыю аб гадавой паўзе, патрэбную для аднаўленьня разбуранага стадыёну. Але й у «Атлетыка» меліся праблемы. Страціўшы на вайне загінулымі восем чалавек, клюб быў вымушаны аб’яднацца з камандай ваенна-паветраных войскаў. Атрымаўшы 4 кастрычніка 1939 году новую назву «Атлетык Авіясьён», клюб павінен быў правесьці стыкавы матч зь іншым прэтэндэнтам на месца ў эліце — памплёнскай «Асасунай». 26 лістапада ў Валенсіі гэтая гульня была выйграная мадрыдцамі зь лікам 3:1.

Два першыя сэзоны пасьля аднаўленьня чэмпіянату «Атлетык Авіясьён» скончыў на першым месцы, што сталася сэнсацыйнымі вынікамі. Варта адзначыць Рыкарда Замору, былога лепшага брамніка сьвету, які трэніраваў каманду ў абедзьвюх пераможных кампаніях. У сувязі з пастановай генэралісімуса Франка аб перайменаваньні іншамоўных назваў на гішпанскі лад назва клюба ў 1941 годзе была трохі пераўтворана ў «Атлетыка Авіясьён», а ў 1947 годзе кіраўніцтва клюба вырашыла выключыць з назвы вайсковы складнік і вярнуцца да зыходнага — «Атлетыка», якое захоўваецца й дагэтуль. У тым жа годзе «матрацнікі» дамагліся самай вялікай за ўсю гісторыю перамогі ў дэрбі супраць «Рэалу» (5:0).

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гішпанскія спаборніцтвы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Міжнародныя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад каманды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па стане на 31 студзеня 2014 году

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Гішпаніі Бр Даніель Арансубія 1979
2 Сьцяг Уругваю Аб Дыега Гадын 1986
3 Сьцяг Бразыліі Аб Філіпэ Луіс 1985
4 Сьцяг Гішпаніі ПА Марыё Суарэс 1987
5 Сьцяг Партугаліі ПА Тыягу Мэндэш 1981
6 Сьцяг Гішпаніі ПА Коке 1992
7 Сьцяг Гішпаніі Нап Адрыян Лёпэс 1988
8 Сьцяг Гішпаніі ПА Рауль Гарсія 1986
9 Сьцяг Гішпаніі Нап Давід Вільля 1981
10 Сьцяг Турэччыны ПА Арда Туран 1987
11 Сьцяг Уругваю ПА Крыстыян Радрыгес 1985
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
12 Сьцяг Бэльгіі Аб Тобі Альдэрвэйрэльд 1989
13 Сьцяг Бэльгіі Бр Тыбо Куртуа (ар. «Чэлсі») 1992
14 Сьцяг Гішпаніі ПА Габі (капітан) 1983
17 Сьцяг Гішпаніі Аб Хавіер Манкільлё 1994
18 Сьцяг Уругваю Аб Хасэ Хімэнэс 1995
19 Сьцяг Бразыліі Нап Дыега Коста 1988
20 Сьцяг Гішпаніі Аб Торэс Хуанфран 1985
21 Сьцяг Бразыліі ПА Дыега 1985
22 Сьцяг Аргентыны Аб Эміліяна Інсуа 1989
23 Сьцяг Бразыліі Аб Жуан Міранда 1984
24 Сьцяг Аргентыны ПА Хасэ Соса (ар. «Мэталіст») 1985

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Атлетыка Мадрыдсховішча мультымэдыйных матэрыялаў