Клічаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Клічаў
Coat of Arms of Kličaŭ, Belarus.png Flag of Kličaŭ.png
Герб Клічава Сьцяг Клічава
Першыя згадкі: 1592
Горад з: 2000
Вобласьць: Магілёўская
Раён: Клічаўскі
Насельніцтва: 7 200 (2008)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2236
Паштовы індэкс: 213900
Аўтамабільны код: 6
Геаграфічныя каардынаты: 53°29′ пн. ш. 29°20′ у. д. / 53.483° пн. ш. 29.333° у. д. / 53.483; 29.333Каардынаты: 53°29′ пн. ш. 29°20′ у. д. / 53.483° пн. ш. 29.333° у. д. / 53.483; 29.333
Клічаў на мапе Беларусі
Клічаў
Клічаў
Клічаў

Клі́чаў — места ў Беларусі, на рацэ Ольса. Адміністрацыйны цэнтар Клічаўскага раёну Магілёўскай вобласьці. Насельніцтва 7,2 тыс. чал. (2008). Знаходзіцца за 91 км на паўднёвы захад ад Магілёва, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Нясета (лінія Магілёў — Асіповічы).

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы пісьмовы ўспамін пра Клічаў як вёску Аршанскага павету Віцебскага ваяводзтва датуецца 1592[1]. Пад 1738 ён згадваецца як дзяржаўнае сяло (20 гаспадарак) у складзе Любашанскага староства. У 1775 паселішча мела статус мястэчка (25 двароў) і ўваходзіла ў Мацэвіцкае войтаўства.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Клічаў апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Ігуменскім павеце Менскай губэрні. Станам на 1859 у мястэчку было 57 двароў[2]. У 1865 статус Клічава панізілі да сяла, у якім было 79 двароў, дзейнічала царква. На 1886 — 50 двароў. Паводле вынікаў перапісу (1897) існавалі аднайменныя сяло (77 двароў, кіравалася валасным праўленьнем Даўжанскай воласьці), і мястэчка (падпарадкоўвалася мяшчанскай управе). У мястэчку Клічаў разьмяшчаліся народная вучэльня (з 1875), царква Сьвятой Тройцы (у 1894 годзе ўзьведзены новы будынак) юдэйскі малітоўны дом, хлебазапасны магазын, 4 крамы, шынок, 4 млыны; 2 разы на год праводзіліся кірмашы. Побач зь ім знаходзіўся фальварак Клічаў, уладаньне графа Патоцкага (30 жыхароў). У 19041914 у мястэчку працаваў шклозавод, на якім выраблялі бутэлькі, аптэчны, парцалянавы і хімічны посуд.

1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі Клічаў увайшоў у склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1924 годзе Клічаў вярнулі БССР, дзе 17 ліпеня 1924 ён зрабіўся цэнтрам раёну Бабруйскай акругі (з 20 лютага 1938 у Магілёўскай вобласьці). 27 верасьня 1938 паселішча атрымала афіцыйны статус пасёлку гарадзкога тыпу. Станам на 1940 у Клічаве працавалі маслазавод, 2 хлебазаводы, райпрамкамбінат (з 1930), шавецкая, кравецкая і кандытарская арцелі, завод безалькагольных напояў, тэлеграф, пошта, радыёвузел, бібліятэка, леспрамгас, сярэдняя школа, паліклініка, мэтэастанцыя. У Другую сусьветную вайну з 5 ліпеня 1941 да 28 ліпеня 1944 мястэчка знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. У чэрвені 1942 году, каля Клічава за 10 дзён утварыўся першы на тэрыторыі Беларусі партызанскі аэрадром. Дзейнічаў Клічаўскі апэратыўны цэнтар, які кіраваў аднайменным партызанскім злучэньнем.

У 19441954 Клічаў уваходзіў у склад Бабруйскай вобласьці, у 19621965 — у Кіраўскім раёне. 11 верасьня 2000 паселішча атрымала статус места. 3 студзеня 2005 адбылося зацьверджаньне гербу і сьцяга Клічава[3].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Адукацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Клічаве працуюць аграрна-тэхнічны каледж, УПК, 2 сярэднія, мастацкая і спартовая школы.

Мэдыцына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мэдычныя паслугі надае лякарня.

Культура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дзейнічаюць дом культуры, 2 бібліятэкі, краязнаўчы музэй.

Забудова[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У забудове пераважаюць дамы сядзібнага тыпу. Цэнтар фармуюць 2—5-павярховыя будынкі. Утварыўся лесапарк, дэндрарый.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Працуюць прадпрыемствы харчовай, дрэваапрацоўчай, лесанарыхтоўчай прамысловасьці.

  • Прыватнае ўнітарнае прадпрыемства «Камбінат каапэратыўнай прамысловасьці» Клічаўскага раённага спажывецкага таварыства
  • Унітарнае камунальнае прадпрыемства «Побытпаслугі».

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дзейнічае Клічаўскі краязнаўчы музэй. Спыніцца можна ў гасьцініцы «Ольса»[6].

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Могілкі габрэйскі

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Царква Сьв. Тройцы (XVIII ст.; грэка-каталіцкая)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Клічаў // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 109.
  2. ^ Соркіна І. Мястэчкі Беларусі ў канцы ХVІІІ — першай палове ХІХ ст. — Вільня: ЕГУ, 2010. С. 379.
  3. ^ Геральдика на Кличевский районный исполнительный комитет
  4. ^ Клічаў // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 201.
  5. ^ Клічаў // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 200.
  6. ^ Кличев // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн., 2007.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]