Барысаў
| Барысаў | |||||
|
|||||
| Першыя згадкі: | 1102 | ||||
| Магдэбурскае права: | 1563 | ||||
| Вобласьць: | Менская | ||||
| Раён: | Барысаўскі | ||||
| Плошча: | 45,97 км² | ||||
| Насельніцтва: | 178 200 (2009) | ||||
| Часавы пас: | UTC+3 | ||||
| Тэлефонны код: | +375 1777 | ||||
| Паштовы індэкс: | 222120 | ||||
| Геаграфічныя каардынаты: | 54°14′ пн. ш. 28°30′ у. д. / 54.233° пн. ш. 28.5° у. д.Каардынаты: 54°14′ пн. ш. 28°30′ у. д. / 54.233° пн. ш. 28.5° у. д. | ||||
|
Барысаў на мапе Беларусі
Барысаў
|
|||||
Бары́саў — места ў Беларусі, на рацэ Бярэзіна. Адміністрацыйны цэнтар Барысаўскага раёну Менскай вобласьці. Плошча 46 км². Насельніцтва 178,2 тыс. чал. (2009)[1]. Знаходзіцца за 71 км на паўночны ўсход ад Менску, на аўтамабільнай дарозе Менск — Масква. Чыгуначная станцыя на лініі Менск — Ворша.
Барысаў — магдэбурскае места на мяжы гістарычных Меншчыны і Аршаншчыны. У наш час буйны прамысловы і культурны цэнтар краіны.
Зьмест |
[рэдагаваць] Назва
Тапонім «Барысаў» утварыўся ад імя полацкага князя Рагвалода-Барыса Ўсяславіча, пра што сьведчыць аснова (Барыс) і фармант (аў)[2].
[рэдагаваць] Гісторыя
Паводле зьвестак В. Тацішчава[3] паселішча заснаваў князь полацкі Рагвалод-Барыс у 1102 годзе (згодна зь іншымі зьвесткамі — князь кіеўскі Яраславаў Мудры у 1032)[4]. Старажытнае гарадзішча месьцілася на левым беразе ракі Бярэзіна. Тым часам найбольш стары пісьмовы ўспамін пра Барысаў як горад Полацкага княства зьмяшчаецца ў Лаўрэнцеўскім летапісе і датуецца 1127 годам.
Цягам XIII—XIV стст. у Барысаве вялася будова замка, прыкладна ў той жа час места далучылася да Вялікага Княства Літоўскага. У 2-й[5] пал. XIV ст., імаверна, адбыўся перанос Барысава зь першапачатковага месца (цяпер — гарадзішча ў вёсцы Старабарысаў) на новае, за 4 км ніжэй плыньню Бярэзіны. Новы драўляны замак збудавалі на высьпе ў абалоне ракі, леваруч ад яе галоўнага рэчышча, прыблізна за 1,5 км на паўночны захад ад сучаснага аўтамабільнага моста. У кан. XIV ст. Барысаў разам з навакольнай воласьцю падпарадкоўваўся беспасярэдне вялікаму князю Вітаўту, які ў 1396 выдаў «борысовцам» адмысловы прывілей, дзе вызначаў парадак прыёмкі і ўліку мядовай даніны.
У 1413 Барысаў зрабіўся цэнтрам воласьці Віленскага ваяводзтва. У вайну з Маскоўскай дзяржавай (1500—1503) у 1500 тут знаходзілася стаўка вялікага князя Аляксандра, а ў наступную вайну з Масковіяй (1512—1522) у 1514 — месца збору войскаў Вялікага Княства Літоўскага (у Барысаве знаходзілася стаўка вялікага князя Жыгімонта Старога). 27 жніўня 1514 году Канстантын Астроскі разьбіў каля места перадавыя аддзелы маскоўскіх захопнікаў[5].
У 1563 кароль і вялікі князь Жыгімонт Аўгуст надаў Барысаву Магдэбурскае права, а 10 жніўня 1565 — мескі герб: «у белым (срэбраным) полі меская брама а дзьвюх вежах, над якой зьмяшчалася выява Сьв. Пятра з ключом у правай руцэ»[6]. У 1569 Барысаў як цэнтар староства перайшоў зь Менскага павету Менскага ваяводзтва ў Аршанскі павет Віцебскага ваяводзтва. Мясьціна знаходзілася ў валоданьні Агінскіх, пазьней Радзівілаў.
13 верасьня 1642 барысаўскі староста А. Казаноўскі фундаваў у месьце першы касьцёл. З пачаткам Трынаццацігадовай вайны (1654—1667) 19 чэрвеня 1655 войскі Маскоўскай дзяржавы захапілі і спалілі Барысаў. Увосень 1657 партызанскі аддзел Багровіча колькасьцю 400—500 чалавек спрабаваў выгнаць акупантаў, аднак места атрымалася вызваліць толькі 9 ліпеня 1662.
Станам на 1732 у Барысаве было 9 вуліцаў, на 1764 — 230 будынкаў[5]. 14 чэрвеня 1792 кароль і вялікі князь Станіслаў Аўгуст Панятоўскі пацьвердзіў мескі герб: «у срэбным полі брама, паміж дзьвюма вежамі над брамай постаць сьвятога Пётры з двума ключамі ў руцэ»[7].
У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Барысаў апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, дзе з 1795 зрабіўся цэнтрам павету Менскай губэрні. У вайну 1812 году ў канцы чэрвеня места занялі францускія войскі, аднак 26—29 лістапада каля Барысава расейскія войскі нанесьлі ім значную паразу ў часе пераправы праз раку Бярэзіну. Станам на 1863 у месьце быў 601 жылы дом, 70 крамаў, цагельны завод. У 1871 праз Барысаў прайшла Маскоўска-Берасьцейская чыгунка; на правым беразе Бярэзіны ўзьнікла чыгуначная станцыя, а пры ёй — паселішча Нова-Барысаў, злучанае са старым местам драўляным мостам. У 1901 і 1910 Барысаў моцна пацярпеў ад пажараў. На 1910 тут было больш за 1520 двароў, 32 прамысловыя прадпрыемствы, зь іх найбуйнейшыя — запалкавыя фабрыкі «Вікторыя» і «Бярэзіна», 2 лесапільныя заводы, гута, вінакурня, паперня «Папірус», паравы млын, працавалі 112 крамаў, ніжэйшая лясная школа, мужчынская гімназія, жаночая прагімназія, мэтэастанцыя.
У Першую сусьветную вайну 2 сьнежня 1918 Барысаў занялі нямецкія войскі. У красавіку 1919 тут адбылося антысавецкае паўстаньне. Зь верасьня 1919 да 25 траўня 1920 места займалі польскія войскі.
У 1924 Барысаў зрабіўся цэнтрам раёну БССР. 27 верасьня 1938 паселішча атрымала афіцыйны статус гораду абласнога падпарадкаваньня. Станам на 1939 тут працавала каля 40 прамысловых прадпрыемстваў, 3 сярэднія спэцыяльныя навучальныя ўстановы, 10 агульнаадукацыйных сярэдніх школаў, 11 дашкольных установаў, 2 лякарні, паліклініка, 2 кінатэатры, тэатар, 31 бібліятэка. У Другую сусьветную вайну з 2 ліпеня 1941 да 1 ліпеня 1944 места знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.
- Места на старых здымках
[рэдагаваць] Насельніцтва

- XVI стагодзьдзе: каля 1600 — 2—3 тыс. чал.[5]
- XVIII стагодзьдзе: 1795 — 1600 чал.
- XIX стагодзьдзе: 1863 — 5,8 тыс. чал.[4]; 1887 — 17 737 чал., у тым ліку 6264 праваслаўных і 10 300 юдэяў[8]; 1897 — 15 063 чал., зь іх 41,7% пісьменныя[4].
- XX стагодзьдзе: 1907 — 18 055 чал.[9]; 1917 — 19 тыс. чал.; 1939 — 49 тыс. чал.[10]; 1959 — 59,3 тыс. чал.; 1969 — 77 тыс. чал.[11]; 1970 — 84 тыс. чал.[10]; 1991 — 150,2 тыс. чал.[12]; 1992 — 150 тыс. чал.[4]; 1997 — 154,3 тыс. чал.
- XXI стагодзьдзе: 2005 — 162,7 тыс. чал.; 2006 — 165,9 тыс. чал.; 2007 — 169,7 тыс. чал.; 2009 — 174,1 тыс. чал. (разам зь вёскамі Пчэльнік, Старабаруса, Вуглы)
[рэдагаваць] Адукацыя
У Барысаве працуюць філія Інстытуту кіраваньня і прадпрымальніцтва, 3 сярэднія спэцыяльныя навучальныя ўстановы, 3 прафтэхвучэльні, палітэхнічны ліцэй, 2 гімназіі (1 гімназія пераназваная ў сярэднюю школу), 24 сярэднія, музычная, мастацкая і харэаграфічная школы.
[рэдагаваць] Мэдыцына
Мэдычныя паслугі надаюць 4 лякарні, 7 паліклінікаў, 3 дыспансэры, станцыя пераліваньня крыві, хуткай дапамогі, 2 санітарна-эпідыміялягічныя, 32 пункты аховы здароўя.
[рэдагаваць] Культура
Дзейнічаюць 4 бібліятэкі, дом культуры, 3 кінатэатры, народны тэатар. У Барысаве знаходзіцца філія Дзяржаўнага архіву Менскай вобласьці.
[рэдагаваць] Мас-мэдыя
У Барысаве iснуе рэгiянальны iнфармацыйна-аналiтычны сайт ex-Press, выдаюцца наступныя газэты: незалежная «Борисовские новости»; дзяржаўная «Адзінства»; краязнаўчая «Гоман Барысаўшчыны». Існуе таксама дзьве тэлекампаніі: «СКІФ» і «СВЕТ ТВ».
[рэдагаваць] Спорт
Мескі стадыён мае акрэдытацыю для правядзеньня міжнародных футбольных матчаў. БАТЭ Барысаў — шматразовы чэмпіён Беларусі па футболе. Таксама ў Барысаве поўным ходам iдзе будаўнiцтва новага стыдёна. Апроч таго, дзейнічае дом спорту.
[рэдагаваць] Забудова
[рэдагаваць] Вуліцы і плошчы
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[рэдагаваць] Эканоміка
Прадпрыемствы лясной, дрэваапрацоўчай, машынабудаўнічай і мэталаапрацоўчай, харчовай, швацкай, хімічнай і хіміка-фармацэўтычнай прамысловасьці, вытворчасьці будаўнічых матэрыялаў і інш.
| Пералік прамысловых прадпрыемстваў Барысава | ||
|---|---|---|
|
[рэдагаваць] Турыстычная інфармацыя
Барысаў — папулярны цэнтар турызму[15]. Гасьцініцы: «Бярэзіна», ААТ «БАТЭ», РУП «Барысаўскі завод агрэгатаў», «Экран». Санаторы «Бярэзіна».
Помнікі: князю Барысу, «Батарэі» вайны 1812, савецкім танкістам і інш. Дзейнічае Барысаўскі аб’яднаны музэй.
[рэдагаваць] Выдатныя мясьціны
- Гандлёвыя рады (1908)
- Гістарычная забудова (ХІХ — пач. ХХ стст.; фрагмэнты)
- Ешыбот (пач. ХХ ст.)
- Кальварыя (XVIII—XIX стст.)
- Каплічка на каталіцкіх могілках (XIX ст.)
- Касьцёл Раства Найсьв. Панны Марыі (1806—1823)
- Могілкі габрэйскія
- Сабор Уваскрэшаньня Гасподняга (1874)
- Сынагога Вялікая (1912)
- Сынагога Хеўрэ Тылім (1911)
- Чыгуначны вакзал (пач. ХХ ст.)
У Барысаве месьціцца ўнікальны помнік архітэктуры, адна зь першых у сьвеце гіпэрбалёідных канструкцыяў — сталёвая ажурная сеткаватая вежа. Гіпэрбалёідную воданапорную вежу збудавалі паводле праекту вялікага інжынэра і навукоўца У. Шухава. Такіх вежаў у сьвеце засталося ўсяго 11 з больш чым 200, збудаваных В. Шухавым. Найбольш вядомая — Шухаўская вежа на Шабалаўцы ў Маскве. Пазьней гіпэрбалёідныя канструкцыі будавалі шматлікія знакамітыя архітэктары: Антоніё Гаўдзі-і-Карнэт, Лё Карбюзье, Оскар Німэер.
[рэдагаваць] Страчаная спадчына
- Каталіцкая капліца на Кальварыі (XVIII ст.)
- Царква Ўваскрэшаньня Хрыстова (XVIII ст.; грэка-каталіцкая)
- Царква Сьв. Андрэя (ХІХ ст.)
- Царква Сьв. Пр. Ільлі (1895)
- Царква Сьв. Тройцы (XVIII ст.)
[рэдагаваць] Галерэя
[рэдагаваць] Месты-сябры
Белая Царква, Украіна
Малаяраславец, Расея
Мыцішчы, Расея
Падольск, Расея
Нагінск, Расея
Гагарын, Расея
Валміера, Латвія
Нарва, Эстонія
Паўлава, Расея
Крэмэнчуг, Украіна
Пазарджык, Баўгарыя
Капан, Армэнія
[рэдагаваць] Вядомыя асобы
- Язэп Адамовіч (1897—1937) — беларускі савецкі дзяржаўны дзяяч
- Анатоль Анікейчык (1932—1989) — народны мастак, скульптар
- Андрэй Арамнаў (нар. 1988) — алімпійскі чэмпіён і рэкардсмэн сьвету па цяжкай атлетыцы
- Віктар Галаванаў (нар. 1952) — беларускі дзяржаўны дзяяч
- Вадзім Галыгін (нар. 1976) — гумарыст, тэлевядоўца
- Анатоль Грамыка (нар. 1932) — чалец-карэспандэнт Расейскай Акадэміі навук, доктар гістарычных навук
- Андрэй Грамыка (1909—1989) — савецкі дыплямат, дзяржаўны дзяяч, у 1985—1988 гг. — старшыня Прэзыдыюму Вярхоўнага Савету СССР; выпускнік Старабарысаўскага сельскагаспадарчага тэхнікуму
- Канстанцін Драпеза (нар. 1972) — сьпявак, удзельнік дуэту «Аляксандра і Канстанцін»
- Віктар Каліна (нар. 1968) — беларускі музыка, сьпявак расейскага шансону, аўтар песень
- Алесь Камоцкі (нар. 1958) — беларускі паэт, выканаўца ўласных песень
- Антон Трусаў (1835—1886) — адзін з кіраўнікоў Паўстаньня К. Каліноўскага
- Анатоль Чубайс (нар. 1955) — расейскі палітык
- Усевалад Янчэўскі (нар. 1976) — беларускі палітычны дзяяч
[рэдагаваць] Крыніцы
- ^ У 14 гарадах Беларусі колькасць насельніцтва перавышае 100 тыс. чалавек // «Наша Ніва», 26 сакавіка 2009 г.
- ^ Жучкевич В. А. Краткий топонимический словарь Белоруссии. — Мн.: Изд-во БГУ, 1974. С. 33.
- ^ В. Н. Татищев. История Российская, т. 1. М. — Л., 1962.
- ^ a b c d Г. І. Дулеба. Барысаў // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. С. 315.
- ^ a b c d Валерый Грынявецкі. Барысаў // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 294.
- ^ Вячаслаў Насевіч. Барысаў у часы Вялікага княства Літоўскага // Дзевяць стагоддзяў Барысава / Ж. В. Гілевіч, Г. В. Штыхаў, В. Л. Насевіч, Л. Ф. Белая. — Мн.: БЕЛТА, 2002. С. 26—37.
- ^ Барысаў // Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.
- ^ Борисов // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. Санкт-Петербург, 1890—1907.
- ^ Borysów // Napoleon Rouba. Przewodnik po Litwe i Białejrusi. — Wilno, 1909; — Gdańsk, 1995.
- ^ a b Г. І. Дулеба. Барысаў // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. С. 316.
- ^ Борисов // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
- ^ Борисов // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
- ^ Скворчевский Дмитрий. Старые улицы Борисова(рас.). Borisovcity.net. Праверана 4 сакавіка 2011 г.
- ^ Алесь Барэвіч, Міхась Мацельскі, Таццяна Шміт. Вуліцы Барысава // «Гоман Барысаўшчыны» №№ 94—101,104—105, 107, 110—113, 127.
- ^ Борисов // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн., 2007.
[рэдагаваць] Літаратура
- Дзевяць стагоддзяў Барысава / Ж. В. Гілевіч, Г. В. Штыхаў, В. Л. Насевіч, Л. Ф. Белая. — Мн. : БЕЛТА, 2002. — 224 с.ISBN 985-6302-41-2.
- Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. — 494 с., [8] к.: іл. ISBN 5-85700-074-2.
- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 684 с.: іл. ISBN 985-11-0314-4.
- Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.— 287 с. ISBN 985-07-0131-5.
- Borysów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom I: Aa — Dereneczna. — Warszawa, 1880. S. 334—337.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Барысаў — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
- Прагноз надвор’я ў м. Барысаў
- Навіны Барысава
- м. Барысаў на Radzima.org
- Уладары Барысава
- Падарожжа ў Барысаў
| Барысаўскі раён | |
|---|---|
| Горад |
Барысаў
|
| Адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі базавага ўзроўню |
Азьдзяціцкі с/с · Весялоўскі с/с · Вяляціцкі с/с · Глівінскі с/с · Забашавіцкі с/с · Зачысьценскі с/с · Зэмбінскі с/с · Іканскі с/с · Лошніцкі с/с · Майсееўшчынскі с/с · Мётчанскі с/с · Мсьціскі с/с · Навасёлкаўскі с/с · Неманіцкі с/с · Перасадзкі с/с · Прыгарадны с/с · Траянаўскі с/с
Былыя: Бродаўскі с/с · Бытчанскі с/с · Вяліканегнавіцкі с/с · Вялікастахаўскі с/с · Карсакавіцкі с/с · Касьцюкоўскі с/с · Кішчынаслабодзкі с/с · Хаўхоліцкі с/с · Чарневіцкі с/с |
|
Менская вобласьць |
||
|---|---|---|
| Раёны |
Барысаўскі · Бярэзінскі · Валожынскі · Вялейскі · Ігуменскі (Чэрвеньскі) · Капыльскі · Клецкі · Койданаўскі (Дзяржынскі) · Крупскі · Лагойскі · Любанскі · Маладэчанскі · Менскі · Мядзельскі · Нясьвіскі · Пухавіцкі · Салігорскі · Слуцкі · Смалявіцкі · Старадароскі · Стаўпецкі · Узьдзенскі
|
|
| Гарады / Месты |
Барысаў · Бярэзань · Валожын · Вялейка · Жодзіна¹ · Заслаўе · Ігумен (Чэрвень) · Капыль · Клецак · Койданаў (Дзяржынск) · Крупкі · Лагойск · Любань · Маладэчна · Мар’іна Горка · Менск² · Мядзел · Нясьвіж · Салігорск · Слуцак · Смалявічы · Старыя Дарогі · Стоўпцы · Узда · Фаніпаль
¹ абласное падпарадкаваньне; ² рэспубліканскае падпарадкаваньне |
|
| Мястэчкі |
Бобр · Вызна (Чырвоная Слабада) · Гарадзея · Зялёны Бор · Івянец · Крывічы · Мачулішчы · Нарач · Негарэлае · Плешчаніцы · Праўдзінскі · Радашкавічы · Рудзенск · Старобін · Сьвіслач · Сьмілавічы · Урэчча · Халопенічы
|
|
| Месты і мястэчкі гістарычнай Меншчыны | |
|---|---|
|
Аколаў · Багушэвічы · Барысаў ¹ (1563) ² · Бягомель · Бярэзань Горная · Бярэзань Любашанская · Волма · Вязынь · Гайна · Гарадок · Гарадок Астрашыцкі · Гарадок Сёмкаў · Дзераўная · Докшыцы · Дудзічы · Дукора · Заслаўе · Зэмбін · Івянец · Ігумен · Ільля · Камень · Камень Харэцкі · Койданаў (XVI ст.) · Крайск · Краснае · Лагойск · Лоша · Ляды · Магільна · Маладэчна · Менск (14.03.1499) · Мікалаеўшчына (XVII ст.) · Мсьціж · Налібакі · Плешчаніцы · Пухавічы · Раванічы · Радашкавічы (1569) · Ракаў (XVII ст.) · Рубяжэвічы · Самахвалавічы · Смалявічы · Станькаў · Стоўпцы (1729) · Сьвіслач · Сьмілавічы · Узда · Хатляны · Хатаевічы · Холы · Хоўхла · Шацак · Шклянцы
|
|
| — ¹ Вылучаным пазначаюцца месты; — ² У дужках прыводзіцца час атрыманьня Магдэбурскага права | |
| Месты і мястэчкі гістарычнай Аршаншчыны | |
|---|---|
|
Абольцы · Александрыя · Барань · Баркулабаў · Барысаў ¹ (1563) ² · Бобр (1.12.1762) · Буйнічы · Быхаў · Бялынічы (4.10.1634) · Ворша (13.12.1620) · Галоўчын · Гарадзец · Горкі (1619) · Дашкаўка · Друцак · Дудаковічы · Дуброўна · Клічаў · Княжыцы · Копысь (XVI ст.) · Коханаў · Красналукі · Красны Стаў · Круглае · Крупкі · Круча · Лошніца · Лукомаль · Любавічы · Магілёў (28.01.1577) · Радча · Раманаў · Расасна · Смаляны · Старасельле · Талачын · Халопенічы · Цяцерын · Чавусы (11.08.1634) · Чарэя · Чэрыкаў (1641) · Шапялевічы · Шклоў (10.04.1762)
|
|
| — ¹ Вылучаным пазначаюцца месты; — ² У дужках прыводзіцца час атрыманьня Магдэбурскага права | |