Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь
| Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь | |
 |
|
| Абрэвіятура | НБРБ |
|---|---|
| Дата ўтварэньня | 1990 |
| Тып | цэнтральны банк |
| Мэта | Забесьпячэньне пакупнiцкай здольнасьцi беларускага рубля |
| Штабкватэра | Менск, пр. Незалежнасьцi, д. 20 |
| Дзейнічае ў рэгіёнах | Берасьце, Віцебск, Гомель, Горадня, Магілёў |
| Старшыня праўленьня | Надзея Ермакова |
| Першыя намесьнікі старшыні праўленьня | Юры Алымаў Мікалай Лузгін |
| Намесьнікі старшыні праўленьня | Сяргей Дубкоў Пётар Мамановіч Тарас Надольны Уладзімер Сянько |
| Кіроўны орган | Управа |
| Зьвязаныя кампаніі | «Беларуская валютна-фондавая біржа», «Цэнтар банкаўскіх тэхналёгіяў» |
| Сайт | www.nbrb.by |
Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь (НБ РБ) — цэнтральны банк Беларусі, разьмешчаны ў сталіцы краіны Менску. З 2001 году Статут ды гадавыя справаздачы банка ўхваляюцца прэзыдэнтам. Таксама прэзыдэнт вызначае аўдытара банка ды са згоды Рады Рэспублікі склад яго Ўправы. Паседжаньні Ўправы банка ладзяцца прынамсі штомесяц ды зьяўляюцца правамоцнымі пры наяўнасьці 70% чальцоў. Пастановы ўхваляюцца простаю большасьцю галасоў. Штоквартал банк мае паведамляць прэзыдэнту і ўраду аб аб'ёме выпуску грошай, а толькi прэзыдэнту — аб памеры золатавалютнага запасу. Зь 2009 году 80% свайго прыбытку банк накіроўвае ў падпарадкаванае Агенцтва гарантаванага пакрыцьця банкаўскіх укладаў (АГПБУ), астатак — на павелічэньне ўласных фондаў.
Зьмест |
Паўнамоцтвы [рэдагаваць]
Паводле Статуту банк мае паўнамоцтвы на:
- выпуск грошай ды каштоўных папераў;
- парадкаваньне абароту грошай ды пазычаньня;
- наладжаньне ажыцьцяўленьня плацяжоў у краіне;
- пазычаньне банкам;
- парадкаваньне й нагляд за абаротам замежнай валюты;
- захоўваньне ўласных ды ўрадавых каштоўных папераў;
- выданьне парадаў аб выкананьні каштарысаў урадам і мясцовымі органамі ўлады;
- дазвол пазычальным установам на абарачэньне каштоўных папераў;
- улік пазычальных установаў;
- дазвол і парадкаваньне банкаўскай дзейнасьці;
- парадкаваньне й нагляд за платаздольнасьцю пазычальных установаў;
- вызначэньне для пазычальных установаў правілаў нутранага нагляду;
- узгадненьне выпуску каштоўных папераў пазычальнымі установамі;
- вызначэньне для пазычальных устаноўваў правілаў абарачэньня форвардных ды ф'ючарсных дамоваў, апцыёнаў;
- ухваленьне правілаў рахункаводзтва й справаздачнасьці для банкаў;
- вызначэньне парадку правядзеньня разьлікаў;
- разьліковае абслугоўваньне ўраду, Міністэрства фінансаў, Міністэрства абароны, Міністэрства ўнутраных справаў, Камітэту дзяржаўнай бясьпекі, Камітэту дзяржаўнага кантролю, Міністэрства па надзвычайных сытуацыях, Дзяржаўнага памежнага камітэту, Апэратыўна-аналітычнага цэнтру пры прэзыдэнце ды АГПБУ;
- складаньне плацёжнага балянсу дзяржавы;
- стварэньне й кіраваньне золатавалютным запасам па ўзгадненьні з прэзыдэнтам;
- вызначэньне цаны каштоўных мэталаў і камянёў у гандлі банкамі;
- вызначэньне парадку адкрыцьця й вядзеньня рахункаў у каштоўных мэталах;
- вызначэньне сумесна з Дзяржаўным мытным камітэтам па ўзгадненьні з Міністэрствам фінансаў парадку ўвозу ў й вывазу з краіны каштоўных мэталаў і камянёў паводле банкаўскіх апэрацыяў;
- ладжаньне перавозкі наяўных грошай, плацёжных загадаў, каштоўных мэталаў і камянёў;
- нагляд за абаронай зьвестак банкаў;
- выданьне зводных дадзеных аб стане грашовых дачыненьняў, пазычаньня, парадкаваньня абароту замежнай валюты, плацёжнага балянсу дзяржавы й банкаў;
- заключэньне пагадненьняў з галоўнымі банкамі й пазычальнымі ўстановамі іншых дзяржаваў;
- парадкаваньне спосабу ўжыцьця банкаўскіх інфармацыйных тэхналёгіяў;
- засьведчаньне прыдатнасьці банкаўскага праграмнага забесьпячэньня;
- збор і выдача зьвестак аб зьдзейсьненых пазыках[1].
Гісторыя [рэдагаваць]
У 1922 годзе Савет народных камісараў стварыў у БССР Беларускі рэспубліканскі банк. Неўзабаве ён перайшоў у падначаленьне Дзяржаўнага банку СССР. Рэарганізацыі банку праводзіліся ў 1959 і 1987, а ў цяперашнім выглядзе ён зьявіўся ў 1990 годзе.
Структура [рэдагаваць]
_rv.gif)
Нацыянальны банк складаецца з цэнтральнага апарату, структурных падразьдзяленьняў, якія знаходзяцца на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь і за яе межамі.
Да структурных падразьдзяленьняў Нацыянальнага банку адносяцца:
- Галоўная ўправа па г. Менску і Менскай вобласьці
- Галоўная ўправа па Берасьцейскай вобласьці
- Галоўная ўправа па Віцебскай вобласьці
- Галоўная ўправа па Гомельскай вобласьці
- Галоўная ўправа па Гарадзенскай вобласьці
- Галоўная ўправа па Магілёўскай вобласьці
- Спэцыялізаваная ўправа
- Навучальны цэнтар
- Цэнтральнае сховішча
- Разьліковы цэнтар
- Дзіцячы санаторый «Ружанскі»[2]
Нацыянальны банк мае права па ўзгадненьні з прэзыдэнтам Республікі Беларусь ствараць арганізацыі, неабходныя для забесьпячэньня сваёй дзейнасьці.
Да арганізацыяў Нацыянальнага банку адносяцца:
- Установа адукацыі «Палескі дзяржаўны ўнівэрсытэт»[2]
- Часопiс «Банкаўскi весьнiк»
Юрыдычныя асобы, створаныя з удзелам Нацыянальнага банку:
- ААТ «Цэнтар банкаўскіх тэхналёгіяў»
- ААТ «Банкаўскі працэсінгавы цэнтар»
- ЗАТ «Банкаўска–фінансавая тэлесетка»
- ААТ «Санаторый „Азёрны“»
- ААТ «Беларуская валютна-фондавая біржа»
- ДУ «Агенцтва гарантаванага пакрыцьця банкаўскіх укладаў (дэпазытаў) фізычных асобаў»[2]
Крыніцы і заўвагі [рэдагаваць]
- ^ Указ прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад 13 чэрвеня 2001 г. № 320(рас.). Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь (29 ліпеня 2010). Праверана 29 чэрвеня 2011 г.
- ^ а б в Структурные подразделения и организации Национального банка Республики Беларусь(рас.). Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь. Праверана 31 жніўня 2010 г.
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
| Гэта — накід артыкула. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
|
|||||||||||
