Дынама Менск (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Дынама Менск
Dinamo Minsk.PNG
Поўная назва Футбольны клюб «Дынама Менск»
Заснаваны 1927
Горад Менск, Беларусь
Стадыён Трактар
Умяшчальнасьць: 17 600
Старшыня Юры Чыж
Галоўны трэнэр Уладзімер Журавель[1]
Чэмпіянат Вышэйшая ліга
 · 2013 3 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Дына́ма» — футбольны клюб з сталіцы Беларусі, Менску. Чэмпіён СССР 1982 году, сяміразовы чэмпіён Беларусі, трохразовы ўладальнік Кубка Беларусі. Клюб быў заснаваны ў 1927 годзе. Першую гульню каманда правяла 18 чэрвеня 1927 году ў Смаленску супраць мясцовага «Дынама» і выйграла зь лікам 2:1. Клюб выступаў пад назвамі «Спартак» (19541959), «Беларусь» (19601962).

«Дынама» зьяўляецца адзіным беларускім клюбам, які браў удзел у 39 з 54 розыгрышаў чэмпіянату СССР, і аднойчы станавіўся чэмпіёнам СССР у 1982 годзе. Акрамя таго, клюб разам зь берасьцейскім «Дынама» і салігорскім «Шахцёрам» зьяўляецца адзіным клюбам, які браў удзел ва ўсіх розыгрышах чэмпіянату Беларусі.

Старшынём праўленьня ЗАТ «Дынама-Менск» зьяўляецца адзін з самых заможных людзей Беларусі й кіраўнік фірмы «Трайпл» Юры Чыж. Апошнія ня зусім добрыя вынікі выступаў клюбу многія спэцыялісты зьвязваюць са сталай зьменай галоўных трэнэраў, якія за апошнія дзесяць гадоў ня здолелі правесьці на гэтай пасадзе больш за год.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раньнія гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Днём нараджэньня менскага «Дынама» прынята лічыць дату першага дакумэнтальна пацьверджанага матча каманды. Ён адбыўся 18 чэрвеня 1927 году ў Смаленску, дзе менчукі сустрэліся зь мясцовымі аднаклюбнікамі й атрымалі першую ў сваёй гісторыі перамогу зь лікам 2:1.

У тым жа 1927 годзе «Дынама» паклала ў сваю скарбонку й першы трафэй, атрымаўшы перамогу ў чэмпіянаце БССР. Цікава, што першапачаткова ўдзел у гэтым спаборніцтве прымалі каманды гарадоў. Сярод іх была й зборная Менску, якая заваявала пуцёўку ў фінальны турнір, дзе сталічным футбалістам супрацьстаялі зборныя Гомлю й Віцебску. Аднак у фінале гуляла ўжо ня зборная Менску, а футбольная каманда «Дынама». Справа ў тым, што калектыў практычна цалкам складаўся з «дынамаўцаў», якія й настаялі на тым, каб выступаць пад такой назвай. Нежаданьне выступаць пад сьцягам гораду выклікала абуранасьць з боку грамадзкасьці. Футбалістаў вінавацілі ў паводзінах, нявартым савецкіх грамадзян, у схільнасьці ўплыву буржуазных спартовых грамадзтваў. «Дынама» ў бліскучым стылі расправілася з супернікамі й заваявала званьне чэмпіёна БССР.

Спачатку з рахункам 4:1 былі пераможаныя гаспадары фінальнага турніру, то бок зборная Гомлю. Затым быў цяжкі матч зь Віцебскам, перапынены пры рахунку 1:1 з-за цемры. Пераігроўка выдалася ня мянш зацятай, матч скончыўся зь лікам 2:2 у асноўны час, і толькі на 9-й хвіліне трэцяга дадатковага тайма менчук Ціхаміраў прынёс перамогу сваёй камандзе. На наступны год «дынамаўцы» ня здолелі паўтарыць свой посьпех, паколькі ва Ўсебеларускай спартакіядзе зноўку выступала зборная Менску, сфармаваная з футбалістаў трох найлепшых камандаў рэспублікі, а ня толькі з гульцоў «Дынама». Сталічныя футбалісты скончылі свой выступ на стадыі паўфіналу, саступіўшы камандзе Полацку.

Галоўнай падзеяй футбольнага жыцьця СССР у 1928 годзе стала правядзеньне Ўсесаюзнай спартакіяды ў Маскве, удзел у якой прыняла й зборная БССР, якая заняла пятае месца. Лепшым бамбардзірам беларускай каманды стаў «дынамавец» Ціхаміраў, які забіў 4 мячы. Яшчэ гэты год быў знамянальны тым, што спартовае таварыства «Дынама» прыступіла да будаўніцтва новага спартовага стадыёна на месцы былога іпадрома.

Напачатку 1930-х гадоў у жыцьці менскага «Дынама» адбылася знамянальная падзея, то бок у каманды зьявіўся свой стадыён. Разьмяшчаўся ён там, дзе сёньня знаходзіцца паркавая частка сучаснага стадыёна, быў драўляным і зьмяшчаў 10 тысячаў гледачоў. Характэрна, што кожны з дынамаўцаў унёс свой унёсак у будаўніцтва спартовай арэны, бескарысьліва адпрацаваўшы па 100 гадзінаў. Да гэтага часу футбол стаў ужо самым папулярным відам спорту ў СССР. Ня была выключэньнем і Беларусь. Футбалісты менскага «Дынама» хадзілі ў кумірах у сталічнай публікі. Шмат у чым паспрыяў гэтаму выхад на экраны ў 1936 годзе мастацкага фільма «Брамнік». Каб патрапіць на яго, у менскіх кінатэатраў выбудоўваліся велізарныя чэргі.

У 1936 годзе прайшоў першы чэмпіянат СССР. Аднак менскае «Дынама» удзел у розыгрышу ня браў. Менчукі, якія яшчэ ня мелі статуту каманды майстроў, гулялі на першынстве рэспублікі, якое ў чарговы раз перамаглі ў 1937 годзе. Толькі праз два гады сталічная каманда стала камандай майстроў. У 1940 годзе яна была ўлучана ў склад пятнаццаці камандаў, якія на наступны год атрымалі магчымасьць выступаць у вышэйшай лізе саюзнага чэмпіянату.

27 красавіка 1941 году «Дынама» правяло ў Менску першы матч саюзнага першынства супраць іншага дэбютанта вышэйшай лігі ленінградзкага «Спартака» й атрымала перамогу зь лікам 2:1. Далей каманду чакала параза ў Тбілісі ад мясцовых аднаклюбнікаў, вікторыя ў Маскве над першай прафзьвязнай камандай, і запар дзьве паразы ад адэскага «Спартака» й ад дзейснага чэмпіёна — маскоўскага «Дынама». Наступная гульня на хатнім стадыёне зноўку скончылася паразай. Пасьля гэтага чэмпіянат быў тэрмінова скончаны з-за пачатку Вялікай Айчыннай вайны.

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Турніры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Чэмпіянат Беларусі (з 1992)

Кубак Беларусі (з 1992)

Эўракубкі

Чэмпіянат СССР (1941—1992)

Кубак СССР (да 1992)

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па стане на красавік 2014 году[2]
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Дзьмітры Гушчанка 1988
2 Сьцяг Украіны ПА Ігар Варанкоў 1981
4 Сьцяг Сэрбіі ПА Слабадан Сімавіч 1989
5 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Яўген Нікіцін 1993
6 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Сяргей Паліцевіч 1990
7 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Арцём Быкаў 1992
8 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Глеб Рассадкін 1995
9 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Уладзімер Хвашчынскі 1990
10 Сьцяг Чарнагорыі ПА Неманья Нікаліч 1988
11 Сьцяг Нарвэгіі Нап Валентын Адама Дыямандэ 1990
15 Сьцяг Нігерыі ПА Шыкозэ Ўдоджы 1986
16 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Сяргей Карповіч 1994
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Сьцяг Сьера-Леонэ Аб Умару Бангура 1987
18 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Мікіта Корзун 1995
19 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Андрэй Залескі 1991
20 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Алег Вераціла 1988
21 Сьцяг Уругваю ПА Эрнан Фігерэда 1985
22 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Ігар Стасевіч 1985
23 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Яраслаў Яроцкі 1996
26 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Сяргей Канцавы 1986
30 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Аляксандар Гутар 1989
33 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Дзьмітры Молаш 1981
35 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Сяргей Ігнатовіч 1992
88 Сьцяг Сэрбіі ПА Ненад Адамавіч 1989

Рэзэрвовы склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Арцём Белы 1997
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Максім Хутко 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Арсені Бандарэнка 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Валеры Гарбачык 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Аляксандар Кучынскі 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Арцём Сокал 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Максім Швяцоў 1998
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Мікіта Капленка 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Мікіта Мятліцкі 1995
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Дзьмітры Хмяльніцкі 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Андрэй Штыгель 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Яўген Вялько 1997
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Арцём Кійко 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Аляксандар Кучараў 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Мікіта Пацко 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Валеры Патароча 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Раман Юзапчук 1997

У арэндзе[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Аляксей Харытановіч («Бяроза-2010», да 30 сьнежня 2014 году[3]) 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Аляксей Залескі («Бяроза-2010», да канца сэзону 2014 году[4]) 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Пётар Зыль («Бяроза-2010», да канца сэзону 2014 году[4]) 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Ігар Кузьмянок («Шахцёр Салігорск», да 1 сьнежня 2014 году[5]) 1990
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Павал Назаранка («Бяроза-2010», да 1 жніўня 2014 году[6]) 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Сямён Шасьцілоўскі («Бяроза-2010», да 30 сьнежня 2014 году[3]) 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Аляксей Бялевіч («Бяроза-2010», да 1 жніўня 2014 году[6]) 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Юры Валавік («Бяроза-2010», да канца сэзону 2014 году[4]) 1993
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Ягор Гудзель («Бяроза-2010», да 30 сьнежня 2014 году[3]) 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Міхаіл Краўчук («Бяроза-2010», да канца сэзону 2014 году[4]) 1991
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Дзяніс Літвінюк («Бяроза-2010», да 30 сьнежня 2014 году[3]) 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Андрэй Падрэз («Бяроза-2010», да 30 сьнежня 2014 году[3]) 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Максім Чыж («Бяроза-2010», да канца сэзону 2014 году[4]) 1993
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Яўген Азерскі («Бяроза-2010», да 30 сьнежня 2014 году[3]) 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Арцём Камароў («Бяроза-2010», да 30 сьнежня 2014 году[3]) 1994

Галоўныя трэнэры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Трэнэр Пэрыяд
Юры Курненін 11.1999—06.2000
Павал Раднёнак 06.2000—12.2000
Аляксандар Піскароў 12.2000—07.2001
в. а. Георгі Кандрацьеў 07.2001—10.2001
Эдуард Малафееў 10.2001—04.2002
Андрэй Зыгмантовіч 04.2002—10.2002
в. а. Веніямін Арзамасцаў 10.2002—11.2002
Георгі Гюраў 12.2002—05.2003
Анатоль Байдачны 05.2003—11.2003
Пётар Шубін 12.2003—05.2004
 
Трэнэр Пэрыяд
Юры Шуканаў 05.2004—05.2005
Аляксандар Башмакоў 05.2005—07.2005
Аляксандар Рабаконь 07.2005—05.2006
Аляксей Пятрушын 05.2006—11.2006
Пётар Качура 11.2006—04.2007
Аляксандар Хацкевіч 04.2007—11.2007
Ігар Крывушэнка 11.2007—09.2008
Славалюб Мусьлін 09.2008—07.2009
Кірыл Альшэўскі 07.2009—08.2009
 
Трэнэр Пэрыяд
Сяргей Гурэнка 08.2009—05.2010
в. а. Сяргей Саладоўнікаў 05.2010
Уладзімер Гольмак 05.2010—11.2010
Алег Васіленка 12.2010—05.2011
Сяргей Аўчыньнікаў 05.2011—11.2011
Аляксандар Сяднёў 12.2011—07.2012
Алег Пратасаў 07.2012—06.2013
Робэрт Мааскант 06.2013—12.2013
Уладзімер Журавель 12.2013—

Статыстыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт Кубак
2012 Вышэйшая 3 30 16 8 6 37–19 56
2013 Вышэйшая 3 32 15 9 8 44–33 54 Фіналіст

Эўракубкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Дынама Менск у эўракубках
Кубак Г В Н П М
Ліга чэмпіёнаў 12 3 5 4 18—18
Кубак УЭФА/Ліга Эўропы 60 21 14 25 80—79
Кубак кубкаў 6 2 3 1 6—4
Усяго 78 26 22 30 104—101
Сэзон Спаборніцтва Раўнд Супернік Дома У гасьцёх Вынік
2010/11 Ліга Эўропы 2 к/р Сьцяг Эстоніі Калеў Сыламяэ 5:1 5:0 10:1
3 к/р Сьцяг Ізраілю Макабі Хайфа 3:1 0:1 3:2
Плэй-оф Сьцяг Бэльгіі Бруге 2:3 1:2 3:5
2013/14 Ліга Эўропы 1 к/р Сьцяг Летувы Круоя Пакрой 5:0 3:0 8:0
2 к/р Сьцяг Харватыі Лякаматыва Загрэб 1:2 3:2 4:4
3 к/р Сьцяг Турэччыны Трабзанспор Трабзон 0:1 0:0 0:1

Стадыён[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Стадыён «Дынама»

Свае хатнія матчы футбольны клюб «Дынама» (Менск) праводзіць на сталічным стадыёне «Дынама». Гэтая арэна прымала супернікаў клюбу яшчэ ў часы СССР. Урачыстае адкрыцьцё стадыёну адбылося ў 1934 годзе. Аднак, яму было наканавана двойчы перажыць сваё нараджэньне. У гады гітлераўскай акупацыі стадыён быў цалкам разбураны, але пасьля вызваленьня Менску жыхары ізноў аднавілі яго, і ўжо ў 1945 годзе стадыён прыняў першых удзельнікаў чэмпіянату СССР па футболе і першых гледачоў.

Стадыён «Дынама» быў адным зь месцаў правядзеньня спаборніцтваў падчас Алімпійскіх гульняў 1980 году. Акрамя таго, ён зьяўляецца хатняй арэнай нацыянальнай зборнай Беларусі па футболе.

Стадыён «Дынама» — найбуйнейшы ў Беларусі. Ён месьціць каля 36 тысяч заўзятараў. Разьмешчаны гэты спартовы будынак у самым цэнтры Менску.

Квіткі на хатнія матчы футбольнага клюбу «Дынама-Менск» можна вольна набыць у касах стадыёну «Дынама» за некалькі гадзін да пачатку матча. Калі ж вы плянуеце стала наведваць хатнія гульні клюбу, то ў вас ёсьць магчымасьць набыць сэзонны абанэмэнт у ложа або сэзонны абанэмэнт на сэктар.

У пачатку кастрычніка 2008 году клюбны стадыён «Дарыды» быў прададзены менскаму «Дынама». Пры гэтым «Дарыда» атрымала магчымасьць бязвыплатна карыстацца стадыёнам да канца сэзону.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]