Смаленск
| Смаленск | |||||
Меская ратуша, прыстасаваная пад «Прыказную ізбу» (пач. XVIII ст.) |
|||||
|
|||||
| Першыя згадкі: | 863 | ||||
| Магдэбурскае права: | 4 лістапада 1611 | ||||
| Вобласьць: | Смаленская | ||||
| Раён: | Смаленскі | ||||
| Мэр: | Аляксандар Данілюк | ||||
| Плошча: | 166,35 км² | ||||
| Вышыня: | 242 м н. у. м. | ||||
| Насельніцтва (2007) • колькасьць: • шчыльнасьць: |
316,5 тыс. 1902,62 чал./км² |
||||
| Тэлефонны код: | +7 4812 | ||||
| Паштовы індэкс: | 214ХХХ | ||||
| Аўтамабільны код: | 67 | ||||
| Геаграфічныя каардынаты: | 54° пн. ш. 32° у. д. / 54° пн. ш. 32° у. д.Каардынаты: 54° пн. ш. 32° у. д. / 54° пн. ш. 32° у. д. | ||||
|
Смаленск на мапе Расеі
Смаленск
|
|||||
Смаленск (па-расейску: Смоленск) — места ў Расеі, на рацэ Дняпро. Адміністрацыйны цэнтар Смаленскай вобласьці і Смаленскага раёну. Плошча 166,35 км². Насельніцтва 316,5 тыс. чал. (2007). Знаходзіцца за 419 км на захад — паўднёвы захад ад Масквы, за 7 км ад аўтамагістралі М1 «Беларусь». Вузел чыгунак на Маскву, Бранск, Менск, Віцебск, Полацак. Аэрапорт.
Смаленск — старадаўняе крывіцкае паселішча[1], першая сталіца Беларускай ССР (1—5 студзеня 1919[2]).
Зьмест |
Гісторыя [рэдагаваць]
- 863: першы пісьмовы ўспамін пра Смаленск, горад ляжаў на важным гандлёвым шляху «З варагаў у грэкі»; паводле летапісу Нестара, у тыя часы ён быў сталіцай крывічоў, землі якіх займалі вярхоўі Дзьвіны, Дняпра і Волгі.
- пач. ХІ ст.: у Смаленску замацаваліся ўласныя князі. Сын полацкай князёўны Рагнеды і кіеўскага князя Ўладзімера, вялікі князь Яраслаў, дзелячы свае землі паміж нашчадкамі, аддаў Смаленскае княства Вячаславу. На той час княства ахоплівала значныя землі, у тым ліку частку Віцебшчыны, Пскоўшчыны, Масковіі і г. д. Але дынастыя гэтая была непастаянная — і на смаленскім стальцы зьмянілася шмат князёў.
- 1125: смаленскі сталец атрымаў сын кіеўскага князя Мсьціслава — Расьціслаў, пачынальнік дынастыяў князёў смаленскіх, яраслаўскіх, вяземскіх і інш.
- ХІІІ ст.: у складзе Смаленскага княства знаходзіліся такія месты сучаснай Беларусі, як Амсьціслаў, Ворша, Копысь, Крычаў і Прапойск[3].
- ХІІІ ст.: меў трывалыя зьвязкі з Рыгай, пра што сьведчаць гандлёвыя дамовы зь ёй і «нямецкім берагам».
- 1230: трапіў пад уплыў Полацкага княства.
- кан. ХІІІ ст.: пачатак цесных дачыненьняў паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Смаленшчынай. У час паходаў вялікага князя Альгерда на Маскву (1368, 1370) ён знаходзіў вайсковую падтрымку ад смаленскага князя Сьвятаслава. Ягонага сына Юрая Сьвятаславіча Вялікае Княства Літоўскае падтрымала ў 1386 року падчас барацьбы за смаленскі сталец.
- кан. ХІІІ — ХV стст.: буйны цэнтар беларускага летапісаньня (Летапісы смаленскія, Смаленская хроніка, Беларуска-літоўскі летапіс, магчыма, Радзівілаўскі летапіс).[4]
- 1395: у Смаленску пачалі кіраваць намесьнікі вялікага князя Вітаўта, але ў 1401 року места выйшла з-пад апекі ВКЛ.
- 24 чэрвеня 1404: вярнуўся ў склад Вялікага Княства Літоўскага; паводле некаторых зьвестак, Вітаўт даў месту прывілей на Магдэбурскае права (калі гэтая інфармацыя праўдзівая, дык атрымліваецца, што Смаленск уваходзіць у першую пяцёрку беларускіх майдэборскіх местаў[5]).
- 15 ліпеня 1410: смаленскія харугвы бралі ўдзел у Грунвальдзкай бітве.
- 1449: вялікі князь Казімер склаў дамову з маскоўскім князем Васілём Цёмным, згодна зь якой Масковія адмаўлялася на вечныя часы ад Смаленску і Смаленскай зямлі.
- 1508: сталіца Смаленскага ваяводзтва.
- пач. ХVІ ст.: нягледзячы на дамову, вялікі князь маскоўскі Іван Жахлівы тройчы браў места ў аблогу, але быў двойчы адбіты войскамі Вялікага Княства Літоўскага пад камандай Юрая Паца і Мікалая Салагуба. Толькі ў час трэцяй аблогі, па падбухторваньні Міхаіла Глінскага, смаленцы паўсталі — і 1 жніўня 1514 року царскія войскі ўвайшлі ў места. Масква паводле прашэньня месьцічаў захавала за імі ранейшыя прывілеі.
- 1596—1602: маскавіты збудавалі вакол Смаленску вялікую цьвердзь.
- 1600: у Смаленску было больш за 8 тыс. будынкаў.
- 16 верасьня 1610: войскі Жыгімонта ІІІ Вазы атачылі Смаленск. Пасьля 20 месяцаў аблогі 3 чэрвеня 1611 року места вызвалілі і вярнулі да Вялікага Княства Літоўскага. Маскавіты безвынікова спрабавалі адбіць яго ў 1613—1615 роках.
- 4 лістапада 1611: атрымаў Магдэбурскае права; меў 2 двухтыднёвыя кірмашы, штонядзельныя таргі, склад тавараў, вагі мескія, лазьню, гасьціны двор з даходамі ад іх на карысьць усяго места, дазвол на стварэньне рамесных цэхаў і г. д., а таксама герб «у чырвоным полі постаць арханёла Міхала».
- 1620—1654: у месьце дзейнічаў езуіцкі калегіюм (у 1646 — 700 вучняў).[6]
- 1625: утварэньне Смаленскай грэка-каталіцкай архіяпархіі, якая ахоплівала Смаленскае і Чарнігаўскае ваяводзтвы.
- 1632—1634: у час вайны Расеі з Рэччу Паспалітай (1632—1634) вытрымаў вялікую маскоўскую аблогу[4]. Маскоўскія войскі на чале з М. Шэінам спрабавалі ўзяць места, але зьяўленне войска пад камандай караля і вялікага князя Рэчы Паспалітай Абодвух Народаў Уладзіслава ІV зьмяніла ход кампаніі — і 1 лютага маскоўцы капітулявалі.
- 1638: утварылася Смаленская каталіцкая дыяцэзія.
- 29 верасьня 1654: у час вайны Расеі з Рэччу Паспалітай (1654—1667) войскі цара Аляксея Міхайлавіча пасьля двухмесячнай аблогі змусілі абаронцаў Смаленску да капітуляцыі.
- 1708: цэнтар губэрні, якая зрабілася часткай Рыскай правінцыі (1719).
- 1776—1796: цэнтар намесьніцтва.
- 1812: у расейска-францускую вайну пэўны час Смаленск займалі войскі Напалеона.
- 1824: утварылася генэрал-губэрнатарства Віцебскае, Магілеўскае і Смаленскае з цэнтрам у Віцебску, якое існавала да 1855 року; статус губэрнскага цэнтру Смаленск меў да пачатку 1920-х.
- 1860: паводле афіцыйнага перапісу, 68% жыхароў Смаленскай губэрні складалі беларусы[1].
- 1918: у складзе абвешчанай Беларускай Народнай Рэспублікі.
- 1 студзеня 1919: у Смаленску абвясьцілі ўтварэньне Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі Беларусь, праз тыдзень сталіцу савецкай Беларусі перанесьлі з Смаленску ў Менск.[2]
- 16 студзеня 1919: нягледзячы на перавагу этнічна беларускага насельніцтва (75—80%[2]), бальшавікі далучылі Смаленшчыну да складу РСФСР.
- 1920-я: у месьце дзейнічала беларуская сэкцыя пры губэрнскім аддзеле асьветы, пры Смаленскім Унівэрсытэце існавала беларускае студэнцкае зямляцтва, працавалі беларускія школы, хаты-чытальні і чырвоная куткі. Аднак у 1930-я уся беларуская дзейнасьць на Смаленшчыне трапіла пад забарону, пачаліся сталінскія рэпрэсіі і чысткі.[2]
- 1937: цэнтар вобласьці.
- 1941—1943: знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй; па вайне атрымаў званьне «Горад-герой».
- 10 красавіка 2010: пры заходзе на пасадку ў смаленскі вайсковы аэрапорт «Паўночны» адбылася адна з найбуйнейшых у гісторыі авіяцыі катастрофа, у якой загінулі прэзыдэнт Польшчы Лех Качынскі, першыя асобы Польскай дзяржавы, вядомыя грамадзкія і рэлігійныя дзеячы.
У наш час сьлядоў беларушчыны ў Смаленску амаль не засталося, хаця пэўныя факты сьведчаць пра захаваньне беларускае гістарычнае памяці смаленцаў (паводле успамінаў А. Трусава, у 1990 годзе мясцовыя дэпутаты прыхільна паставіліся да магчымасьці правядзеньня рэфэрэндуму па далучэньні Смаленску да Беларусі). У сярэдзіне 1990-х смаленская эліта выступіла з прапановай зрабіць у горадзе сталіцу г. зв. «Саюзу Расеі і Беларусі» на той падставе, што менавіта тут утварылася Беларуская ССР.[7]
Даўнія выявы места [рэдагаваць]
Геаграфія [рэдагаваць]
Смаленск разьмяшчаецца ў вярхоўі Дняпра, на Смаленскім ўзвышшы. Рака перасякае места з усходу на захад і падзяляе яго на дзьве часткі: паўночную (Задняпроўе) і паўднёвую (цэнтар). У межах Смаленску і ў ягоных ваколіцаў Дняпро прымае некалькі невялікіх прытокаў, у далінах якіх раскінуліся вуліцы места.
Высокія адхоны між яраў і рэчак, а таксама ўзгоркі і мысы ўтвораць гэтак званыя горы. Перапад вышыняў дасягае 90 мэтраў. Лічыцца, што Смаленск стаіць на сямі ўзгорках.
Хвалісты рэльеф, вялікая колькасьць рэчак, рачулак і яраў, багатая расьліннасць надаюць Смаленску прыгожы, маляўнічы краявід.
| Паказьнік | Сту | Лют | Сак | Кра | Тра | Чэр | Ліп | Жні | Вер | Кас | Ліс | Сьн | Год |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Абсалютны максымум t, °C | 9,3 | 9,0 | 17,5 | 26,0 | 30,2 | 31,2 | 33,3 | 33,0 | 29,5 | 24,8 | 13,9 | 8,9 | 33,3 |
| Сярэдні максымум t, °C | −4,6 | −3,5 | 1,5 | 10,4 | 17,6 | 21,0 | 22,1 | 21,1 | 15,1 | 8,4 | 1,0 | −2,8 | 9,0 |
| Сярэдняя t, °C | −9 | −6,5 | −1,9 | 5,7 | 12,2 | 15,9 | 17,1 | 15,8 | 10,5 | 4,8 | −1,2 | −5,1 | 5,0 |
| Сярэдні мінімум t, °C | −10,3 | −9,8 | −5,3 | 1,6 | 7,1 | 11,1 | 12,4 | 11,9 | 6,4 | 1,6 | −3,5 | −7,7 | 1,3 |
| Абсалютны мінімум t, °C | −37,9 | −36,8 | −28,1 | −19,8 | −5,4 | −0,7 | 4,4 | 0,3 | −4,4 | −12,8 | −24,8 | −35,2 | −37,9 |
| Норма ападкаў, мм | 44 | 38 | 40 | 41 | 56 | 88 | 100 | 69 | 77 | 58 | 56 | 54 | 721 |
| Крыніца: pogoda.ru.net | |||||||||||||
Клімат у Смаленску ўмерана-кантынэнтальны са значным уплывам атлянтычнага марскога паветра. У Смаленску параўнальна цёплае лета і ўмерана-халодная зіма. Значныя ваганьні сярэдняй тэмпэратуры па сэзонах: ад −9 °C у студзені да +17,1 °C у ліпені.
На працягу году 178 дзён пераважае пахмурнае надвор'е, 103 дні з туманамі, 28 дзён з навальніцамі. Найбольш вільготным зьяўляецца летні пэрыяд. Сярэдняя велічыня адноснай вільготнасьці паветра — 81 %.
Пераважная ў месьце ружа вятроў — заходняя, паўднёвая і паўднёва-заходняя.
Насельніцтва [рэдагаваць]

- ХVІІ стагодзьдзе: сяр. ХVІІ ст. — >80 тыс. чал.
- ХVІІІ стагодзьдзе: 1780 — 2875 чал.[5]
- ХIХ стагодзьдзе: 1867 — 22 977 чал., зь іх 12 574 мужчынаў; 11 кастрычніка 1881 — 33 890 чал. (19 579 мужчынаў, у тым ліку 4128 вайскоўцаў, і 14 311 жанчын), у тым ліку паводле веры: 28 924 праваслаўныя, 1572 каталікі (468 жанчын), 383 эвангелісты, 2933 юдаісты, 55 магамэтанаў і 23 іншых вызнаньняў; паводле стану: 4694 шляхты, 1506 духоўнікаў, 307 ганаровых грамадзянаў, 608 купцоў, 10 292 мяшчанаў, 8192 сялянаў, 8291 іншых станаў[8]; 1897 — 46 899 чал. (26 539 мужчынаў і 20 360 жанчын); 1899 — 56 389 чал., у тым ліку паводле веры: праваслаўных 84,6%, каталікоў 5,7%, лютэранаў 1,5%, габрэяў 8,1%, магамэтанаў і старавераў 0,1%; паводле стану: нашчадкавай шляхты ды дваранаў 4,9%, асабістых 8,0%, духавенства 1,9%, ганаровых грамадзянаў і купцоў 5,2%, мяшчанаў 26,3%, сялянаў 25,3%, рэгулярных войскаў 13,9%, запасных ніжэйшых чыноў 8,8%, адстаўных ніжэйшых чыноў 3,7%, іншых 2,0%.[9]
- ХХ стагодзьдзе: 1923 — 67 тыс. чал.; 1939 — 157 тыс. чал.; 1959 — 147 тыс. чал.; 15 студзеня 1970 — 211 тыс. чал.[10]; 1993 — 362 тыс. чал.[11]; 1998 — 355,9 тыс. чал.[12]
- ХХI стагодзьдзе: 2007 — 316,5 тыс. чал.; 2010 — 314,5 тыс. чал.
Эканоміка [рэдагаваць]
Асноўныя прамысловыя прадпрыемствы Смаленску:
- Смаленскі авіяцыйны завод
- ААТ «ВА „Крышталь“» (дыямэнтагранільная фабрыка)
- ЗАТ «Смаленская панчошная фабрыка»
- ААТ «Хлебапек» (уваходзіць у Аграпрамысловую карпарацыю «Стойленская Ніва»)
Транспарт [рэдагаваць]
Смаленск — буйны чыгуначны вузел, знаходзіцца на Маскоўскай чыгунцы. За 7 км ад места праходзіць аўтамагістраль M1 «Беларусь».
У месце два аэрапорты: Аэрапорт Паўднёвы — грамадзянскі і Паўночны — вайсковы.
Турыстычная інфармацыя [рэдагаваць]
Выдатныя мясьціны [рэдагаваць]
- Абарончыя ўмацаваньні (XVI—XVII стст.).
- Архірэйскі двор (XVII—XX стст.).
- Касьцёл Найсьв. Панны Марыі (1896).
- Могілкі старыя каталіцкія, капліцы (ХІХ ст.).
- Цэрквы (XІI—XIХ стст.): Сьв. Барбары, Дабравешчаньня Прасьв. Багародзіцы, Сьв. Георгія, Сьв. Георгія (верхняя), Сьв. ап. Іаана Багаслова, Сьв. Іаана Прадцечы, Сьв. Міхала Арханёла, Сьв. Мікалая (ніжняя), Покрыва Прасьв. Багародзіцы, Сьвв. апп. Пятра й Паўла, Яўленьня Гасподняга, Усьпеньня Прасьв. Багародзіцы, Сьв. Спаса, Ушэсьця Гасподняга, Узвышэньня Сьв. Крыжа
Страчаная спадчына [рэдагаваць]
- Касьцёл і калегіюм езуітаў (XVII ст.).
- Ратуша (XVII ст.).
- Сынагога харальная (XIX ст.).
Галерэя [рэдагаваць]
Месты-сябры [рэдагаваць]
Цюль, Францыя (1981)
Хаген, Нямеччына (1985)
Каларада-Спрынгс, ЗША (1993)
Раён Варшавы Урсынаў, Польшча
Віцебск, Беларусь
Керч, Украіна (1998)
Таргавіштэ, Баўгарыя (2002)
Зьвяз гмінаў Кутнаўскага рэгіёну, Польшча (2004)
Вядомыя ўраджэнцы і жыхары [рэдагаваць]
- Міхаіл Глінка (1804—1857) — расейскі кампазытар
- Уладзімер Навумаў (нар. 1956) — беларускі дзяржаўны і вайсковы дзяяч
- Аляксандар Твардоўскі (1910—1971) — расейскі пісьменьнік і паэт
Глядзіце таксама [рэдагаваць]
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ а б Smalensk // Zaprudnik J. Historical dictionary of Belarus. — Lamham. — London: Scarecrow Press, 1998. P. 197.
- ^ а б в г А. Трусаў. Вялікае Княства Смаленскае // «Наша Слова» №34 (822) 5 верасня 2007
- ^ Principality of Smalensk in the 12th century // Гістарычны шлях беларускай нацыі і дзяржавы = The History of the Belarusian Nation and State / Бiч М., Гарэцкi Р., Конан У. і інш.; Міжнароднае грамадскае аб’яднанне «Згуртаванне беларусаў свету „Бацькаўшчына“». — Менск: З. Колас, 2005. С. 354.
- ^ а б Смаленск // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 598
- ^ а б Смаленск // Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.— 287 с. ISBN 985-07-0131-5.
- ^ Смаленскі езуіцкі калегіум // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 601
- ^ Вячаслаў Ракіцкі, Алег Трусаў. Беларускі фэномэн Смаленшчыны // Радыё Свабода, 31 жніўня 2007
- ^ Smoleńsk // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom X: Rukszenice — Sochaczew. — Warszawa, 1889. S. 898
- ^ Смоленск // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона. Санкт-Петербург, 1890—1907.
- ^ Смоленск // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
- ^ Смоленск // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
- ^ Энциклопедический словарь
Літаратура [рэдагаваць]
- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0.
- Смаленск // Цітоў А. Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). — Мн.: Полымя, 1998.— 287 с. ISBN 985-07-0131-5.
- Smalensk // Zaprudnik J. Historical dictionary of Belarus. — Lamham. — London: Scarecrow Press, 1998.— 338 p. ISBN 0-8108-3449-9.
- Вячаслаў Ракіцкі, Алег Трусаў. Беларускі фэномэн Смаленшчыны // Радыё Свабода, 30 жніўня 2007
- Smoleńsk // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom X: Rukszenice — Sochaczew. — Warszawa, 1889.
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Смаленск — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
- Афіцыйная старонка Смаленскай вобласьці(рас.)
- м. Смаленск на Radzima.org
- Беларуская Смаленшчына
- Смаленская фартэцыя(рас.)
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
|||||||