Казлоўшчына
| Казлоўшчына | |
| Вобласьць: | Гарадзенскай |
| Раён: | Дзятлаўскі |
| Насельніцтва: | 2,3 тыс. (2008) |
| Тэлефонны код: | +375 11563 |
| Паштовы індэкс: | 231482 |
| Геаграфічныя каардынаты: | 53°19′ пн. ш. 25°18′ у. д. / 53.317° пн. ш. 25.3° у. д.Каардынаты: 53°19′ пн. ш. 25°18′ у. д. / 53.317° пн. ш. 25.3° у. д. |
|
Казлоўшчына на мапе Беларусі
Казлоўшчына
|
|
Казло́ўшчына — мястэчка ў Беларусі, на рацэ Трыцаўка. Уваходзіць у склад Дзятлаўскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Насельніцтва 2,3 тыс. чалавек (2008). Знаходзіцца за 20 км на поўдзень ад места Зьдзецел, за 30 км ад чыгуначнай станцыі Слонім (лінія Баранавічы — Ваўкавыск); на аўтамабільнай дарозе Слонім — Зьдзецел (М11, E11).
Зьмест |
[рэдагаваць] Гісторыя
Упершыню Казлоўчына згадваецца ў XVІІІ ст. Мясьціна ўваходзіла ў склад Слонімскага павету Наваградзкага ваяводзтва. Станам на 1773 тут існавала вуніяцкая царква.
У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795) Казлоўчына апынулася ў складзе Расейскай імпэрыі, у Слонімскім павеце Гарадзенскай губэрні. У 2-й пал. XІХ ст. тут заснавалі сядзібу і парк. Паводле вынікаў перапісу (1897) у мястэчку было 42 двары, 2 габрэйскія малітоўныя дамы, народная вучэльня, суконная фабрыка, млын, 11 крамаў і 2 шынкі.
У Першую сусьветную вайну Казлоўшчыну занялі нямецкія войскі. Цягам 1919—1920 мястэчка пераходзіла з рук у рукі ад бальшавікоў да польскага войска. Згодна з Рыскай мірнай дамовай (1921) Казлоўшчына апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе зрабілася цэнтрам гміны Слонімскага павету Наваградзкага ваяводзтва. У гэты час тут было 86 двароў.
У 1939 Казлоўшчына ўвайшла ў БССР, дзе ў 1940 зрабілася цэнтрам раёну (з 1960 у Дзятлаўскім раёне.). У Другую сусьветную вайну з чэрвеня 1941 да 13 ліпеня 1944 мястэчка знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. У 1948 паселішча атрымала афіцыйны статус пасёлку гарадзкога тыпу.
[рэдагаваць] Насельніцтва

- XIX стагодзьдзе: 1830 — 49 муж., зь іх шляхты 3, духоўнага стану 1, мяшчанаў-хрысьціянаў і сялянаў 45[1]; 1897 — 325 чал.
- XX стагодзьдзе: 1921 — 467 чал.[2]; 1994 — 1,9 тыс. чал.[3]
- XXI стагодзьдзе: 2006 — 2,4 тыс. чал.[4]; 2008 — 2,3 тыс. чал.
[рэдагаваць] Адукацыя
У Казлоўшчыне працуюць сярэдняя і музычная школы, дашкольная ўстанова.
[рэдагаваць] Мэдыцына
Мэдычныя паслугі надае лякарня.
[рэдагаваць] Культура
Дзейнічаюць 3 бібліятэкі, дом культуры, дом дзіцячай і юнацкай творчасьці.
[рэдагаваць] Эканоміка
Прадпрыемствы дрэваапрацоўчай і харчовай прамысловасьці.
[рэдагаваць] Турыстычная інфармацыя
[рэдагаваць] Выдатныя мясьціны
- Сядзібна-паркавы комплекс (XIX ст.)
- Царква Ўсьпеньня Прасьв. Багародзіцы (пач. ХХ ст.)
[рэдагаваць] Крыніцы
- ^ Соркіна I. Мястэчкі Беларусі ў канцы ХVІІІ — першай палове ХІХ ст. — Вільня: ЕГУ, 2010. С. 414.
- ^ Валерый Шаблюк. Казлоўшчына // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 13.
- ^ Валерый Шаблюк. Казлоўшчына // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. С. 12.
- ^ Козловщина // Туристская энциклопедия Беларуси / редкол. Г. П. Пашков [и др.]; под общ. ред. И. И. Пирожника. — Мн., 2007.
[рэдагаваць] Літаратура
- Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 4: Кадэты — Ляшчэня / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. — 432 с.: іл. ISBN 985-11-0041-2.
- Соркіна I. Мястэчкі Беларусі ў канцы ХVІІІ — першай палове ХІХ ст. — Вільня: ЕГУ, 2010.— 488 с. ISBN 978-9955-773-33-7.
- Kozłowszczyzna // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom XV, cz. 2: Januszpol — Wola Justowska. — Warszawa, 1902. S. 150.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
| Дзятлаўскі раён | |
|---|---|
| Горад / Места | |
| Мястэчкі |
Казлоўшчына · Наваельня
|
| Пасёлак | |
| Адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі базавага ўзроўню | |
|
Гарадзенская вобласьць |
||
|---|---|---|
| Раёны |
Астравецкі · Ашмянскі · Бераставіцкі · Ваўкавыскі · Воранаўскі · Гарадзенскі · Дзятлаўскі · Зэльвенскі · Іўеўскі · Карэліцкі · Лідзкі · Мастоўскі · Наваградзкі · Слонімскі · Смаргонскі · Сьвіслацкі · Шчучынскі
|
|
| Гарады | ||
| Мястэчкі | ||
| Месты і мястэчкі гістарычнай Слонімшчыны | |
|---|---|
| — ¹ У дужках прыводзіцца час атрыманьня Магдэбурскага права; — ² Вылучаным пазначаюцца месты | |