Буркіна Фасо
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
|
|||||
| Нацыянальны дэвіз: "Unité, Progrès, Justice" (адзінства, прагрэс, справядлівасьць) | |||||
 |
|||||
| Афіцыйная мова | француская | ||||
| Сталіца | Уагадугу | ||||
| Найбуйнейшы горад | Уагадугу | ||||
| Урад | рэспубліка Блаіз Кампаорэ Тэрціс Зонга |
||||
| Плошча - Агульная - % вады |
72-е месца ў сьвеце 274 000 км2 0,1 |
||||
| Насельніцтва - Агульнае (2005) - Шчыльнасьць |
66-е месца ў сьвеце 13 228 000 48/км² |
||||
| СУП - Агульны (2005) - на душу насельніцтва |
117 месца ў сьвеце 16,845 млрд.$ 1 284 $ |
||||
| Валюта | Франк КФА (XOF) |
||||
| Часавы пас - улетку |
GMT (UTC+0) +0 (UTC+0) |
||||
| Незалежнасьць ад Францыі |
5 жніўня 1960 | ||||
| Дзяржаўны гімн | «Une Seule Nuit» | ||||
| Аўтамабільны знак | BF | ||||
| Дамэн верхняга ўзроўню | .bf | ||||
| Тэлефонны код | +226 |
||||
|
|||||
Буркіна́ Фасо́ (па-француску: (le) Burkina Faso) – краіна ў Заходняй Афрыцы, не мане выхаду да мора. Ранейшая назва краіны – Верхняя Вольта, але ў 1984 годзе прэзыдэнт Томас Санкара ініцыяваў зьмену назвы. Сёньняшняя назва на мовах мосі і дыула (галоўных мовах краіны) азначае “ краіна сумленных людзей”. Мяжуе з Малі, Бэнінам, Тога, Кот д'Івуарам, Ганай і Нігерам.
Зьмест |
[рэдагаваць] Гісторыя
Калянізацыя тэрыторыі Буркіна Фасо адбылась ў 90-х г.г ХІХ стагоддзя Францыяй, пасьля перамогі над мясцовымі плямёнамі мосі. Першапачаткова тэрыторыя Буркіна Фасо была далучана на калёніі Бераг Слановай Косьці, але ў [1919] годзе была выдзелена ў аддзельную калёнію.
Буркіна Фасо атрымала мажлівасьць мясцовага самакіраваньня ў 1958 годзе, а поўную незалежнасьць атрымала ў 1960 годзе. Першы вайсковы пераварот адбыўся ў 1966 годзе. У 1978 годзе была адноўлена цывільная адміністрацыя, але ў 1980 годзе адбыўся новы пераварот, пад кіраўніцтвам Сае Замба, які быў забіты ў 1982 годзе. У 1983 годзе уладу атрымаў капітан Томас Санкарэ. Ён быў забіты ў 1987 годзе, а ўладу атрымаў Блэйз Кампарэ, які кіруе краінай і ў нашы дні.
[рэдагаваць] Палітыка
[рэдагаваць] Адміністрацыйны падзел
Буркіна Фасо падзелена 13 абласьцей, 45 правінцый і 301 дэпартамэнт.
| Вобласьць | Врбласьць (Фр.) | Цэнтар | Кольк. правінцый | Плошча, км² | Насельніцтва (2002), чал. |
|---|---|---|---|---|---|
| Букле-ду-Мухун | Boucle du Mouhoun | Дэдугу | 6 | 34 153 | 1 353 607 |
| Каскадэс | Cascades | Банфора | 2 | 18 406 | 386 192 |
| Цэнтральная | Centre | Уагадугу | 1 | 2 805 | 1 211 380 |
| Усходне-Цэнтральная | Centre-Est | Тэнкадога | 3 | 11 811 | 1 099 515 |
| Паўночна-Цэнтральная | Centre-Nord | Кая | 3 | 19 829 | 1 058 305 |
| Заходне-Цэнтральная | Centre-Ouest | Кудугу | 4 | 21 537 | 1 046 088 |
| Паўднёва-Цэнтральная | Centre-Sud | Манга | 3 | 11 321 | 619 489 |
| Усходняя | Est | Фада-Нгурма | 5 | 46 256 | 1 072 793 |
| Хаўтс-Басынс | Hauts-Bassins | Боба-Дыюласа | 3 | 25 344 | 1 232 891 |
| Паўночная | Nord | Вахігуя | 4 | 16 207 | 1 002 526 |
| Цэнтральнае Плато | Plateau-Central | Зыніярэ | 3 | 8 544 | 656 779 |
| Сахель | Sahel | Доры | 4 | 35 350 | 837 420 |
| Паўднёва-Заходняя | Sud-Ouest | Гава | 4 | 16 202 | 509 994 |
[рэдагаваць] Геаграфія
Паверхня краіны пераважна раўнінная, з невялікімі ўзвышшамі, асабліва ў заходняй частцы, дзе пачынаецца Гвінэйскае ўзвышша. Тут знаходзіцца самая высокая кропка краіны Пік дэ Накуру (749 м), каля самая мяжы з Малі. Крыху далей на ўсход, пачынаецца града Чан дэ Банфора, з вядомым турыстычным месцам краіны – вадаспадамі Каскадэс дэ Карфігуэла. На тэрыторыі Буркіна Фасо знаходзяцца крыніцы такіх буйных рэкаў як: Чорная Вольта, Чырвоная Вольта і Белая Вольта, якія зьліваючыся ўтвараюць раку Вольта.
Расьліннасьць краіны – саванная. На паўднёвым захадзе, на мяжы з Малі і кот д’Івуар клімат даволі вільготны, на поўначы болей сухі, расьліннасьць паступова пераходзіць у пустэльную. Гэта абумоўлена ўплывам Сахары.
[рэдагаваць] Эканоміка
Буркіна Фасо – адзін з самых бедных краінаў сьвету. Гэта зьяўляецца вынікам хуткага росту насельніцтва і неўрадлівай зямлі. Сельская гаспадарка прыносіць 32% нацыянальнага прыбытку, тут занята 80% працаздольнага насельніцтва. Галоўную ролю ў сельскай гаспадарцы грае расьлінаводства, асноўныя культуры: сорга, проса, кукуруза, рыс, бавоўна.
Прамысловасьць прадстаўлена тэкстыльнымі і харчовымі прадпрыемствамі. Існуюць невялікія радовішчы медзі, жалеза, золата. Некалькі соцень тысяч чалавек штогод мігруюць у суседнія краіны ў пошуках працы, у асноўным у Кот д’Івуар і Гану.
[рэдагаваць] Дэмаграфія
Насельніцтва краіны належыць да дзьвюх вялікіх этнічных груп: гур, да якой адносіцца і буйнейшы народ краіны мосі, а так сама бобо, лобі і інш. і мандэ, да якой адносяцца хауса, фульбэ, туарэгі і інш. Каля 6 млн. жыхароў – мусульмане, 2 млн. хрысьціяне.
[рэдагаваць] Спорт
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
